نمیتونم بخوابم

کاش بخوابم ولی قبلش خواستم بگم که

هنوز میتونم آدما رو دوست داشته باشم

رفتنای واقعی خدافظی ندارن.

نشستم دارم پیامای قبلی اینجا رو میخونم و اینطوری میشم که اخی. لیلای کوچک. چقد خوشحال بودی قبلا

نمیخوام برم مدرسه

آسمون چقد امروز قشنگه

دلم برای موهای بلندم تنگ شده

ازم به خاطر کارایی که میکنم تشکر می‌کنه. وسط کلاس یهو میبینم رو کتابم نوشته بابت چیبسه ممنون . ومن نمی‌دونم باید چی بگم چون این مدل رفتار و این مدل جدی گرفتن محبتای ریز برام غریبست. تعریف نشدست. میدونید چی شده؟ من دارم میفهمم چقد عجیبم. یک آدمی داره بهم میفهمونه چقد عجیبم .

دلم برات تنگ شده.

کاش جلوی مامانم گریه نمی‌کردم