اینقد چیزای رندومی درمورد خودم نوشتم می‌خوام آتیش بزنم دفترمو.

حالا فک کن یه نفر دیگم اینا رو بخونه

کیفیت تحصیلم این ترم:

امشب با مامانم نشستیم تو چمن ها و حرف زدیم و ناز بود.

بچها دلم میخواد تاریخ رو یه جایی ثبت کنم. کاش تاریخ نگار بودم.

داشتم پیامای این چنلو می‌خوندم بعد داشتم با خودم فکر میکردم که وای چقدر وایبش شبیه منه و کاش باهاش دوست بودم. بعد دیدم یهو یه پیام از دیلی منو فور زده😭- قلبم پر از جینگیل پینگیل.

مارک موفقیت دنیا و آخرت.

نمی‌دونم چرا هیچ وقت توی زندگیم به اندازه ی الان حس نمی‌کردم ایران برای واقعی قهرمان داره و داشته. الان واقعا اینطوریم که این آقای طهرانی مقدم چقد آدم جالبی بوده و چقد جاش توی قلب بچه های ایران کم تر از چیزیه که باید باشه. این روحیه ی بلند پروازی، این روحیه ای که سقف توانایی ایرانی جماعت ، اسمونه؛ واقعا برام قابل افتخاره.