#روایت امروز بعد از مدت ها یکی بهم گفت چقدر خطتت خوبه🥲 یادمه دوران مدرسه تا میگفتن خوش خط کلاس کیه انگشت بچه ها رو من می‌رفت. بعد از یه مدت دیگه خودم میگفتم. ولی بزرگتر که شدم با خودم عهد کردم که تو جامعه اینطور جلوه نکنه و الحمدالله تا الآن که به نظرم نکرده اما بازم اگه با رفقام باشم لو میدنم که این خطش خوبه😅 آخه میدونید خط خوش مثل امضاست؛ خدا خیر دنیا و آخرت رو بریزه به پای استادم که بهم یاد داد هیچ‌وقت هنرم رو خودم جلوه ندم! تو برهه اربعین یه مسئله ای پیش اومد که صحبت خطاطی و خط نوشتن شد و من اعلام کردم من خطاطم، می‌نویسم بعد از مدت ها اینکار رو کردم و قبل از معرفی شدنم، خودم رو معرفی کردم انگشتم سوخت و کار را از قصد خراب تحویل دادم که منت بکشم! که نشود مشک عطارگو همیشه در تمام زندگی ام من مشکی‌ بوده‌ام که خود ببوییده است ... ✍🏻 محمدی

نقل از نماز را با گریه بر حسین پایان دهید! چند خطی روضه :

از کل دنیا برای من فقط چشم مثل وزقش مونده هم اکنون با این وضعیت 😳 من پای سیستم💻

در حالی که من بعد از یک هفته مرخصی تحصیلی فردا ۷ صبح باید برم محل کار🦦 درووود بر نخوابیدن😐

سلام از این لوکیشن: 📍محل کار

+چرا انقدر کارای مذهبی می‌کنی؟؟ - فضاشو دوست دارم فضاش:

شیرینی کشمشی به سبک اقتصادی😭😅

اصلا هم خشک و سفت نیست

• پس درد هایمان چه؟ - آغوش امیرالمؤمنین درمان می‌کند.

من میتونم به جد این رو بیان کنم که قبل از اربعین اصلا نمی‌تونستم و نمی‌خواستم لباس مشکی دربیارم اما اصلا بعد از زیارت و اربعین ناخودآگاه احساس کردم باید لباس رنگی بپوشم!

درگیری های ذهنیم زیاد شده مشغله زیاده، کار ناتمام زیاده نمیتونم برنامه ریزی کنم براشون اهل دلی نیست مرهم بشه سریال ها روح و روانم رو پاک کردن پس پیش به سوی کتاب :)