در همین مدت کوتاه که این پیام رو گذاشتم خیلی ها اظهار نظر کردند و حرف ها زدند و طعنه گفتند و جواب من به همه‌شان همین است: همانطور که لحظه لحظه زندگی ام تا کنون از مظلومیت مقتدای شهیدم آسیدعلی‌آقا دفاع کردم از این به بعد هم لحظه به لحظه از مظلومیت یاران باوفایش دفاع میکنم ... تا دمی که عزرائیل قرار باشد جانم را بگیرد... #همین

😉 ,,

من ندانستم از اول که تو بی‌مهر و وفایی عهد نابستن از این به که ببندی و نپایی

دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی

ای که گفتی مرو اندر پی خوبان زمانه ما کجاییم در این بهر تفکر تو کجایی

حلقه بر در نتوانم زدن از دست رقیبان این توانم که بیایم به محلت به گدایی

عشق و درویشی و انگشت نمایی و ملامت همه سهل است تحمل نکنم بار جدایی

گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی

شمع را باید از این خانه به در بردن و کشتن تا که همسایه نگوید که تو در خانه مایی

گر بیایی دهمت جان ور نیایی کشدم غم من که می میرم از این غم چه بیایی چه نیایی

سعدی آن نیست که هرگز ز کمندت بـگریزد که بدانست که دربند تـو خوشتر ز رهــایی #شعر

یا الهی و ربی من لی غیرک