🌺شهید قاسم امينايي بسم الله الرحمن الرحيم و لا تحسبن الذين قتلوا في سبيل الله امواتا بل احيا عند ربهم يرزقون خدايا از اينكه شايستگي پوشيدن لباس رزم در راهت را به من ارزاني داشتي قدرت شكرگزاري ندارم ولي با تمام وجودم سپاسگزارت مي‌باشم و مي‌خواهم كه هنگام قرار گرفتن در بوته امتحان الهي دست يداللهي خود را از پشت من برنداري و هميشه سايه ايمانت را بر وجودم مستدام داري . سخني با برادران و خواهرانم، اقوام و آشنايانم و دوستان و يارانم ما وارث كساني هستيم كه بازي‌هاي گذشتگان را آبروي خود مي‌دانستند. كساني كه از رزمهاي مسلمين و سرگذشت پيامبر اسلام ،جر داستنان‌هاي شورانگيز براي ما چيزي فراتر از اين راه نمي‌پسنديد و اگر مسلمي كنجكاو علل حصر شعب ابيطالب مي‌گشت خود را در ميان ديوارهاي نمور سلول‌هاي مخوف دژخيم مي‌يافت. اينان قران را زراندود مي‌كردند و جلد و اوراق را مزين مي‌نمودند ولي از تزيين روح و وجود ما جلوگيري مي‌نمودند اگر مومني جوياي آيات رزم و جهاد با ظالم بود بدنش در زير ضربات شلاق و لگدهاي جلادان خورد و نابود مي‌گشت. آري، ما وارث اشخاصي هستيم كه از امام متقيان علي (ع) آن زاهد شب و آن شير توفنده روز جز مردي پهلوان و زورآور چيزي بالاتر از اين را نمي‌خواستند و اگر عاشقي پرسشگر اين بود كه چرا علي (ع) نيمه شب سَر در چاه می‌‌کرد و از سوز دل باخدا راز و نياز مي‌كرد پيكرش در گودال‌هاي ژرف ستم دفن مي‌گرديد، اينان از امام حسن (ع) آن اسوه سلحشوري و تقوا و سياست براي ما انساني سازشگر به وجود آورده و از امام حسين (ع) كشته شدن با ياران اندك در صحراي كربلا را. ولی همانگونه كه معصومين ما خود مصباح الهدي بودند، چون روشنايي فروزاني در دل آن كوير ظلمت سوختند و قلب نااميد ما را فرزندي از سلاله طيبه آنان پيرجماران آن امام بت‌شكن روشن گرداند، و ما را از آن دوران سياه و جهالت با رهبري خود رهايي بخشيد و ما هم اكنون قرآن را كتاب زندگي و كمال زندگي انساني مي‌دانيم و سعي خواهيم كرد چون امام علي (ع) حكومتي بر مبناي عدالت كامل برقرار كنيم و چون امام حسن (ع) بر پايه سياست صحيح حكومت را اداره كرده و همانند امام حسين عليه السلام زير بار ظلم ظالم نرفته و هر چند كشته شويم ولي مي‌دانيم كه پيروزيم و اگر در اين راه دچار زحمت و رنج گرديم تحمل مي‌كنيم چون زاده رنج و گريان و عذابيم. امروزه عابدان و زاهدان رنگ و رو رفته سعي دارند از كانال ديني ضربات مهلكي بر انقلاب عظيم اسلامي ما وارد آورند، اينان باقي مانده كساني هستند كه حضرت علي عليه السلام در جنگ جمل قريب بر چندين هزار تن را بر خاك مذلت افكند هر چند بعضي از انها نماز شب هم مي‌خواندند و قرآن نيز تلاوت مي‌كردند، در جنگ صفين موجب خاتمه جنگ گرديدند در حالي كه با لحظه‌اي فشار معاويه و تاج و تخت پليدش در هم مي‌شكست و قرآن ناطق را رها كرده كاغذ و مركب را چسبيدند. آري اينان امام حسن (ع) را در جنگ با ابن ابوسفيان به مال دنيا فروختند و موجبات صلح تحميلي را فراهم آوردند، اينان راي و فتوا به قتل مسلم ابن عقيل در كوفه دادند و سرداري لشكر يزيد را در جنگ با امام حسين (ع) بر عهده گرفتند پس بايد هوشيار بود و تنها در خط ولايت فقيه كه همان زمينه‌ساز ظهور امام مهدي (عج) است قرار گرفت. @ala_allah

⤵️مقام معظم رهبری در همین زمینه می‌فرمایند: در زمان امام حسن (علیه‌الصّلاةوالسّلام)، تفکر انقلابىِ اسلامی - که دوره‌ای را طی کرده بود و به قدرت و حکومت رسیده بود - دوباره برگشت و یک نهضت شد. البته در این دوره، کار این نهضت، به مراتب مشکلتر از دوره خود پیامبر بود؛ زیرا شعار‌ها در دست کسانی بود که لباس مذهب را بر تن کرده بودند؛ درحالیکه از مذهب نبودند. مشکل کار ائمه‌ی هدی (علیهم‌السّلام)، این‌جا بود. @ala_allah

🌺شهید حسين سلیمانی از شما مي‌خواهم كه جنازه مرا گلباران نكنيد چون كه جنازه امام حسن مجتبي را تير باران كردند و درتشييع جنازه ام آواي قرآن سر‌‌ دهيد تا منافقين از صداي آن گوششان كر و چشمشان بخاطر شما كور شود نكند كه براي من با صداي بلند گريه كنيد و دشمن را شاد كنيد و اگر هم گريه مي كنيد آهسته، شهادت كه اصلا گريه ندارد من بخاطر هدف مقدس و انساني و در راه خدا و ياري اسلام از آن استقبال كردم و جان خويش را فداي هدفم نمودم . @ala_allah

🌺شهید غلام حسن اكبري زياراني  توصیف زیبایی از امام حسن علیه السلام دارد  و می نویسد: امام حسن (ع) بسيار مظلومانه شهيد شد، آن هم به دست نزديك‌ترين فرد در خانه; يعني همسرش با زهر معاويه به لقاًاله پيوست و به سوي جاودانگي پرواز كرد. بعد هم در اين زمان، هنوز مظلوميت وي باقي است، بعضي‌ها گفتند: چرا امام حسن (ع) جنگ نكرد؟ ولي مي‌دانند چندين بار امام حسن (ع) لشكر براي جنگ با معاويه آماده كرد ولي مسلمانان راحت‌طلب به وسيله پول معاويه خريداري شدند و او را تنها گذاشتند @ala_allah

🌺شهید فرقاني اله آبادي  همزمان با شهادت امام حسن علیه السلام و رحلت پيامبراسلام در وصیت نامه‌اش می نویسد: عزيزانم  شهداي ما خون نداده‌اند كه بعد از انقلاب همان عده‌اي كه مي‌شود گفت ازتفاله‌هاي رژيم گذشته و يا احياناً ضد انقلاب هستند درمسند كارها باشند و باز همان زورگويان و قدرت طلبيهاي خود را داشته باشند و در ادارات كم‌كاري و يا اشكال‌تراشي نمايند از دادستانها و مقامات‌قضايي بخواهيد تا نسبت به تصفيه اين خاينين سريعتر عمل نمايند. @ala_allah

📹بزرگترین حسرت زندگیتان چی بود جانباز دفاع مقدس تعریف میکندخدانیامرزد مسئولانی را که جانفشانی های این عزیزان را زیر سوال می‌برند و خون شهدا را پایمال میکنند #شهدا_شرمنده_ایم #پیشنهاد_دانلود 👌👌👌👌👌 😔😔😔😔😔😔😔😔 👆👆👆👆👆👆👆👆 👌👌👌👌👌👌👌👌 ✅☑️✅☑️✅☑️✅☑️ ✔️✔️✔️✔️✔️✔️✔️✔️ @ala_allah

#صلح_امام_حسن_درکلام_شهید_مطهری 🚨شناخت زمينه ها و علل صلح امام حسن(ع) به طور كلي - و هم تاريخ اسلام نشان مي دهد - كه براي امام و پيشواي مسلمين ، در يك شرايط خاصي جايز است - و احيانا لازم و واجب است - كه قرار داد صلح امضاء كند ، همچنان كه پيغمبر اكرم رسما اين كار را در موارد مختلف انجام داد ، هم با اهل كتاب در يك مواقع معيني قرار داد صلح امضا كرد و هم حتي با مشركين قرار داد صلح امضا كرد ، و در مواقعي هم البته مي جنگيد . و بعد ، از فقه اسلامي كلياتي ذكر كردم و به اصطلاح استحسان عقلي عرض كرديم كه اين مطلب معقول نيست كه بگوييم يك دين يا يك سيستم ( هر چه مي خواهيد اسمش را بگذاريد ) اگر قانون جنگ را مجاز مي داند معنايش اين است كه آن را در تمام شرايط لازم مي داند و در هيچ شرايطي صلح و به اصطلاح همزيستي ، يعني متاركه جنگ را جايز نمي داند ، كما اين كه نقطه مقابلش هم غلط است كه يك كسي بگويد اساسا ما دشمن جنگ هستيم به طور كلي و طرفدار صلح هستيم به طور كلي . اي بسا جنگها كه مقدمه صلحِ كاملتر است و اي بسا صلحها كه زمينه را براي يك جنگ پيروزمندانه ، بهتر فراهم مي كند . اين ها يك كلياتي بود كه در جلسه پيش عرض كرديم . بعد قرار شد كه درباره اين موضوع صحبت كنيم كه وضع زمان امام حسن چه وضعي بود و آن شرايط چه شرايطي بود كه امام حسن در آن شرايط صلح كرد و در واقع مجبور شد كه صلح كند ، و نيز اين شرايط با شرايط زمان امام حسين چه تفاوتي داشت كه امام حسين حاضر نشد صلح كند . تفاوت هاي خيلي فراوان و زيادي دارد . حال من جنبه هاي مختلفش را برايتان عرض مي كنم ، بعد آقايان خودشان قضاوت بكنند . 1)

🔵تفاوتهاي شرايط زمان امام حسن ( ع ) و شرايط زمان امام حسين ( ع ) اولين تفاوت اين است كه امام حسن در مسند خلافت بود و معاويه هم به عنوان يك حاكم ، گو اين كه تا آن وقت خودش،خودش را به عنوان خليفه و اميرالمؤمنين نمي خواند ، و به عنوان يك نفر طاغي و معترض در زمان اميرالمؤمنين قيام كرد ، به عنوان اين كه من خلافت علي را قبول ندارم ، به اين دليل كه علي كشندگان عثمان را كه خليفه بر حق مسلمين بوده پناه داده است و حتي خودش هم در قتل خليفه مسلمين شركت داشته است ، پس علي خليفه بر حق مسلمين نيست . معاويه خودش به عنوان يك نفر معترض - و به عنوان يك دسته معترض - تحت عنوان مبارزه با حكومتي كه بر حق نيست و دستش به خون حكومت پيشين آغشته است، قيام كرد . تا آن وقت ادعاي خلافت هم نمي كرد و مردم نيز او را تحت عنوان اميرالمؤمنين نمي خواندند ، همين طور مي گفت كه ما يك مردمي هستيم كه حاضر نيستيم از آن خلافت پيروي بكنيم . 2)

امام حسن بعد از اميرالمؤمنين در مسند خلافت قرار مي گيرد . معاويه هم روز به روز نيرومندتر مي شود . به علل خاص تاريخي وضع حكومت اميرالمؤمنين در زمان خودش كه امام حسن هم وارث آن وضع حكومت بود، از نظر داخلي تدريجا ضعيفتر مي شود به طوري كه نوشته اند بعد از شهادت اميرالمؤمنين ، به فاصله هجده روز - كه اين هجده روز هم عبارت است از مدتي كه خبر به سرعت رسيده به شام و بعد معاويه بسيج عمومي و اعلام آمادگي كرده است - معاويه حركت مي كند براي فتح عراق. در اين جا وضع امام حسن يك وضع خاصي است ، يعني خليفه مسلمين است كه يك نيروي طاغي و ياغي عليه او قيام كرده است . كشته شدن امام حسن در اين وضع يعني كشته شدن خليفه مسلمين و شكست مركز خلافت . مقاومت امام حسن تا سر حد كشته شدن نظير مقاومت عثمان بود در زمان خودش نه نظير مقاومت امام حسين . امام حسين وضعش وضع يك معترض بود در مقابل حكومت موجود (1) . اگر كشته مي شد - كه كشته هم شد - كشته شدنش افتخار آميز بود همين طور كه افتخار آميز هم شد . اعتراض كرد به وضع موجود و به حكومت موجود و به شيوع فساد و به اين كه اين ها صلاحيت ندارند و در طول بيست سال ثابت كردند كه چه مردمي هستند ، و روي حرف خودش هم آن قدر پافشاري كرد تا كشته شد . اين بود كه قيامتش يك قيام افتخار آميز و مردانه تلقي مي شد و تلقي هم شد  3)

امام حسن وضعش از اين نظر درست معكوس وضع امام حسين است ، يعني كسي است كه در مسند خلافت جاي گرفته است ، ديگري معترض به او است ، و اگر كشته مي شد خليفه مسلمين در مسند خلافت كشته شده بود ، و اين خودش يك مساله اي است كه حتي امام حسين هم از مثل اين جور قضيه احتراز داشت كه كسي در جاي پيغمبر و در مسند خلافت پيغمبر كشته شود . ما مي بينيم كه امام حسين حاضر نيست كه در مكه كشته شود . چرا ؟ فرمود : اين احترام مكه است كه از ميان مي رود . به هر حال مرا مي كشند . چرا مرا در حرم خدا و در خانه خدا بكشند كه هتك حرمت خانه خدا هم شده باشد ؟ ! ما مي بينيم اميرالمؤمنين در وقتي كه شورشيان در زمان عثمان شورش مي كنند (2) ، فوق العاده كوشش دارد كه خواسته هاي آن ها انجام شود نه اين كه عثمان كشته شود . (اين در نهج البلاغه هست) از عثمان دفاع مي كرد؛ كه خودش فرمود: من اين قدر از عثمان دفاع كردم كه مي ترسم گنهكار باشم : «خشيتُ ان اكونَ آثِما» (3) 4)

ولي چرا از عثمان دفاع مي كرد؟ آيا طرفدار شخص عثمان بود؟ نه، آن دفاع شديدي كه مي كرد، مي گفت من مي ترسم كه تو خليفه مقتول باشي . اين براي عالم اسلام ننگ است كه خليفه مسلمين را در مسند خلافت بكشند ، بي احترامي است به مسند خلافت . اين بود كه مي گفت اين ها خواسته هاي مشروعي دارند ، خواسته هاي اين ها را انجام بده ، بگذار اين ها برگردند بروند. از طرف ديگر اميرالمؤمنين نمي خواست به شورشيان بگويد كار نداشته باشيد، حرفهاي حق خودتان را نگوئيد، حالا كه اين سرسختي نشان مي دهد، پس شما برويد در خانه هايتان بنشينيد كه قهراً دست خليفه بازتر باشد و بر مظالمش افزوده شود . اين حرف را هم البته نمي زد و نبايد هم مي گفت ، اما اين را هم نمي خواست كه عثمان در مسند خلافت كشته شود ، و آخرش هم عليرغم تمايل اميرالمؤمنين اين امر واقع شد . پس اگر امام حسن مقاومت مي كرد، نتيجه نهائيش آن طور كه ظواهر تاريخ نشان مي دهد كشته شدن بود، اما كشته شدن امام و خليفه در مسند خلافت. ولي كشته شدن امام حسين كشته شدن يك نفر معترض بود . اين يك تفاوت شرايط زمان امام حسن (ع) بود با شرايط زمان امام حسين (ع). 5)

تفاوت دومي كه در كار بود، اين بود كه درست است كه نيروهاي عراق يعني نيروهاي كوفه ضعيف شده بود، اما اين نه بدان معني است كه به كلي از ميان رفته بود ، و اگر معاويه همين طور مي آمد يكجا فتح مي كرد ، بلا تشبيه آن طور كه پيغمبر اكرم مكه را فتح كرد ، به آن سادگي و آساني ، با اين كه بسياري از اصحاب امام حسن به حضرت خيانت كردند و منافقين ز يادي در كوفه پيدا شده بودند و كوفه يك وضع ناهنجاري پيدا كرده بود كه معلول علل و حوادث تاريخي زيادي بود . يكي از بلاهاي بزرگي كه در كوفه پيدا شد، مسئله پيدايش خوارج بود كه خود خوارج را اميرالمؤمنين معلول آن فتوحات بي بند و بار مي داند ، آن فتوحات پشت سر يكديگر بدون اين كه افراد يك تعليم و تربيت كافي بشوند ، كه در نهج البلاغه هست : مردمي كه تعليم و تربيت نديده اند ، اسلام را نشناخته اند و به عمق تعليمات اسلام آشنا نيستند ، آمده اند در جمع مسلمين ، تازه از ديگران هم بيشتر ادعاي مسلماني مي كنند . 6)