هدایت شده از «منِفیالحال»
زهرمار و مرگ بر عراقچی. همونی که داری واسش گریه میکنی صدبار گفت اتحاد. صد بار گفت پشت مسئول کشورت باش. جوگیرای کاسهی داغتر از آش.
هموطنانی در پاکستان و هند و عراق و بحرین و عربستان و افغانستان و... دارم که سگشان به شما حرامیان می ارزد..
مگه ما چند سالمونه که از
مرگ ومیر حرف بزنیم ؟
مگه چندسالمونه که تحمل این همه
درد رو داشته باشیم :)؟
جنگ دوازده روزه حوالی عید غدیر بود.
اغتشاشات اخیر چند روز بعد از ولادت امیرالمومنین علیهالسلام.
و حالا، چند روز مونده به شهادت امیرالمومنین علیهالسلام!
چیزی جز این بیت شعر به ذهنم نمیرسه:
کینه دارد ز محبانِ علی قومِ یهود؛
یک تنه خیبرشان را به فنا داد علی !
اینها چه میگویند آقای خامنهای؟ این بیانیهها را برای که صادر میکنند؟ این نوار مشکی کنار تلویزیون به چه مناسبت است؟ این سیاهپوشان آواره، چه از جان خیابان میخواهند؟ ظاهراً کسی شهید شده. خب پس چرا پیام تسلیتی از شما نمیخوانند؟ چرا میکروفون بهدست و ایستاده با زمینه آن پرده آبی در قاب تلویزیون نیستید؟ مگر نه اینکه صاحب عزای هر شهید، شما بودید. مگر نه اینکه پدر دختران یتیم شهدا شما بودید. تابوتهای پرچمپیچ شهیدان را چهکسی نماز بخواند؟ اینها سادهاند. باورکردهاند که شما رفتهاید. مثل شب عاشورای امسال که بعد از شایعه شهادت، ناگهان سروقامت و سیاهپوش، از آن درب کناری حسینیه وارد شدید و دست بلند کردید و جماعت متحیر فریاد کشید، باز وارد خواهید شد. ما منتظریم. زودتر بیایید آقای خامنهای.
«مهدی مولایی»