ما داریم بدون رهبر با دشمن میجنگیم!
این عظمت جمهوری اسلامیای هست که
شهید خامنهای ساخته..
راستی آقا نگفته بودم؛ بچههایت از ساعت اول رفتنت، پای لانچرها ایستادند. در دل کوهها. در تونلهایی زیر خروارها خاک. شروع کردند به تقاص خون ریختهات. آنقدر مستحکم و دقیق که تا چندینساعت دشمن خیال میکرد تو خود در اتاق فرماندهی جنگ نشسته باشی. راستی آقا، یادت هست گفته بودی که اگر تاری از موی امت من کم کنید، بچههایم منطقه را به آتش میکشند؟ کشیدند آقا. حرف شما بعد از رفتنتان هم نباید زمین بماند. خامنهای حرف زده. پایگاه و برج سالم برایشان نمانده. باید بودی و میدیدی چه خبر است آقا. بچهها در پایگاههای نظامی، به حرمت لب تشنه و گرسنه تو، زیربار افطار کردن نمیروند. چه شیرپسرانی تربیت کردهای. امتت روز و شب از عزای تو در خیابان به خانه نمیرود. عجب امتی! خیالت تخت آقا. حالا کمی استراحت کن. ما اینجا وارثان کوهوار تو ایم همچو خودت!
«مهدی مولایی»
به نام خدای خامنهای
اگر این شبها بیرون نیایید و از کشورتان حمایت نکنید، شاید مجبور شوید کل زندگیتان را از ترس هلاک شدن در خانه سپری کنید. نگذارید ایران را لیبی و سوریه کنند..
بعد از دوشبانه روز بمباران بیوقفه سراسر کشور بهوسیله مدرنترین جنگندهها و موشکهای چندتنی آمریکایی_صهیونی، بعد از ریختن بمبهای بیتعداد بر سر مراکز تجمع انسانی، بعد از ۷٠٠ پرواز جنگندهها در آسمان ایران و فرود هزاران تن موشک و بمب بر سر مردم، از بیمارستانها تا مدارس و خیابانها، تا این لحظه آمار رسمی شهدا ۵۵۵ نفر است. بعد شما خبر کشتهشدن ۴٠ هزار هموطن بهوسیله باتوم و اسلحه در دو شب را باور کردید؟ حالا به سادهلوحی و زودباوریتان پیبردید؟ دیدید چطور رسانهها بر مغزتان سوار شدهبودند؟ در طرح دشمن بازیکردید و همین از زمینههای آغاز جنگ شد. حالا هنوز دیر نشده. به خود بیایید و مرجعیت رسانه را از دروغگوهای بیشرافتی که شما را بازیچه اهدافشان کردند تا شهرها و خانههایتان را بمباران کنند، بگیرید و مردانه کنار وطن خود بایستید؛ که اگر ثمره خون آیتالله خامنهای بیدار شدن مردماش باشد، پس ارزشش را دارد!
«مهدی مولایی»