شب قدر است و شب شهادت مولا علی‌ ، علی‌.یی که مردم قدر آن ندانستند و علی از میانشان رفت💔.

علی که بود ؟ علی آینه‌ی تمام نمای خدا بود ، و خدا این آینه‌ی تمام نما را به انسان عطا کرد تا معنای انسان را به اون نشان دهد ... . انسان باید نگاه به علی میکرد و ساختمان خود را می‌ساخت .

اما مردم سنگ جهل برداشتند و آینه‌ی تمام نمای خدا را شکستند !

مردم ... مردم ... مردم.... اما خدا‌ی مهربان‌ دست از رحمت خود بر نداشت و اولاد علی را یکی پس از دیگری برای مردم فرستاد تا بلکه بیدار شوند و ساختمان وجودی‌ خودشان را مانند علی و اولاد علی بسازند...

اما مردم هر بار سنگ جهل بر می‌داشتند و آینه را هدف می‌گرفتند 💔 .

یکبار در محراب بار دیگر در جام زهر در گودال قتلگاه و...

آه ... امان از جهل مردم ! و خدا تنها آینه‌ی تمام قدر از خودش را دیگر پنهان کرد تا مستقیما در دسترس مردمی که قدر نمی‌دانند نباشد و نشکند !

کاش قدر بدونیم ... کاش

و اما شب " قدر " شبی که تقدیرات انسان‌ها توش نوشته میشه و میدن آقا امام زمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌ الشریف امضا کنند ... اینکه چی برامون رقم زده میشه یه بخشی‌.ش دست خودمونه که شامل اختیارات انسان هست و قسمی هم حکم خدا . دست به دعا ببریم امشب و از خدا بخواییم که قدردان علی و اولاد علی باشیم ...

حالا اینکه تقدیر انسان چه باشد وابسته به کيفيت و نوع جملات انسان است که استفاده می‌کند برای صحبت با خدا

و انسان‌های کاملی که آینه‌ی تمام قد خدا بودند برای انسان‌ها دعا و مناجات‌هایی رو به یادگار گذاشتند تا انسان یادبگیرد که چطور باید با خالق و مدبر امور خود و جهان صحبت کند .

با دعای جوشن‌ت صدایت میزنم به صدها هزار نامی که هر کدام دلبری میکنند ؛ یا رحمانُ یا رحیم . . .