و بعد از شهادت حضرت هم دوباره ابراز پشیمونی کردن ...

و بعد که نوبت به حضرت سیدالشهدا رسید باز هم همون آش و همون کاسه !

سوال اینجاست که دلیل این بی وفایی ها چی می تونه باشه ؟؟؟

چندتا دليل وجود داره :

۱. یکیش عافیت طلبی و رفاه طلبی بود ! ۲.به قول استاد شجاعی لقمه های چرب و چیل هست که نتونستن ازشون بگذرن ...

یعنی بخاطر راحتی خودشون دین خودشون رو به زر و سکه فروختن و حاضر به سر بریدن امام خودشون بودن !!!!

و تا بوی پول و مقام و پست جدید بهشون می رسید دیگه خدا رو بنده نبودن ....

خوب دقت کن رفیق !

چنین افرادی تا وقتی دوست دارن بنده ی خدا باشن که روی سجاده نشسته باشن و در رفاه و آرامش بی خوف و خطر عبادت کنن ....

آقا دین می گفت نماز ؟ میگفتن باشه... می گفت روزه ؟ میگفتن باشه .... می گفت حج ؟..... می گفت زکات ؟....

اما تا بحث به بحث کار برای امام زمان رسید ، کنار کشیدن ....

حالا چرا این اتقاق می افته و کنار کشیدن ؟ بخاطر اینکه هم خدا رو میخوان هم خرما رو ! چون اینجا نمی تونستن از جونشون بگذرن !