وقتی دنیا بنظرش تنگ میاد

وقتی از نمره ی املاء خودش ناراحته

وقتی با بازی کردن وسط کوچه می خوره زمین و پاش زخم میشه

وقتی شب تب میکنه

من خودم تو بچگی همه ی این اتفاقات برام افتادن و قطعا شما ها هم تجربه شونو داشتید ؛

و هیچ چیزی نمی تونست منی که شاید هفت هشت سالم بود رو حالم رو خوب کنه بجز آغوش گرم پدر و مادرم .

یادمه هر وقت امتحان سختی داشتم شبا گریه می کردم ، بابام می اومد کنارم ، بغلم می‌کرد ...

می گفت نترس ، من کنارتم و مطمئنم که نمره ی خوبی میاری .

خدا ان شاءالله همه ی پدر ها رو حفظ کنه و همچنین پدر ما رو ؛ و همین قوت قلب و گرمای پدرم بود که امید رو توی دلم روشن می کرد و منو قوی

ولی کسی که یتیم باشه عملا ممکنه سخت‌تر با این مسائل مقابله کنه .

آغوش گرم پدر و مادر رو نداشته باشه .

هر چند که به اعتقاد من یتیم به صرف نداشتن پدر و مادر نیست