۴۰ روز بدون شما💔
از ۱۰ اسفند به بعد فقط شد گریه:(
خواستم دعا کنم گریه کردم
صداتو شنیدم گریه کردم
روز درختکاری گریه کردم
عکستو دیدم گریه کردم
قنوت نماز گریه کردم
محفل شعر دیدم گریه کردم
شب قدر گریه کردم
عید نوروز گریه کردم
عید فطر گریه کردم
روز طبیعت گریه کردم
و هنوز باورش سخته که نیستی🖤
(ما سینه زدیم بی صدا باریدند
از هرچه که دَم زدیم آنها دیدند
ما مدعیان صف اول بودیم
از آخر مجلس شهدا را چیدند)
تصویر اگر نتواند"روح حادثه"
را نشان بدهد ، تنها یک ثبتِ سرد و بیروح از ظاهر چیزهاست.
و عکاس اگر عبد نباشد،عکسش
هرچقدر هم زیبا باشد،باز هم چیزی جز
تصویرِ غفلت نخواهد بود.
*آسد مرتضی آوینی