سالها پیش در حوزه هنری تهران توفیق داشتم همکار بودم با کورش زارعی هنرمند توانای هنرهای نمایشی ، کورش عزیز مسئول نمایش بود و من مسئول آفرینشهای ادبی، یک شب قبل سحر خواب دیدم کورش سه نفر بود ، دو شخصیتش از اشقیا بود یکی شمر بود و دومی هم از اشقیا و خود کورش هم بود همزمان... و داشت با خشم و شور از حضرت امیر دفاع می کرد، صبح تا رسیدم به محل کار دیدم کورش در اتاقش باز بود و نشسته بود، سلام کردم و رسیده نرسیده خواب را برایش تعریف کردم، کورش یکه ای خورد و اگر درست یادم مانده باشد اشکی به چشمش نشست و گفت عجیبه دیشب در قم داشتم نمایشی بازی می کردم و نقش یکی از همین اشقیا را بازی میکردم که اتفاقا در نبرد با حضرت مولا بودم... این خاطره را دوست داشتم در روز بزرگداشت کورش زارعی برادر عزیزم جایی بگویم که توفیق نشد و بعد یادم رفت امروز کورش را در برنامه من ایرانم دیدم و یادم آمد از این خاطره، گفتم حیف است ناگفته بماند، نوشتمش، همین ! یا حیدر مددی! @alimohammadmoaddab

مجتبی این‌بار تیغ مرتضا دارد به کف ای منافق هوش دار! و آی مومن لاتخف! آی مومن الحذر از هر منافق الحذر از هر آن کز حب دنیا گشت فاسق الحذر مجتبی را بنگرید این بار کرار آمده است شیر یزدان در پی انبوه کفتار آمده است چون در عاشورا به خون، سید علی پیکار کرد مجتبی با تیغ او، عزم صف کفار کرد تیغ او پاشنده افسون عمرو عاص‌هاست صولتش پایان جادو جنبل خناس‌هاست آفرین بر خامه او کاینچنین روشنگر است آنچه مسطور است در این نامه خط حیدر است خط حیدر خط سرخ پاکبازی‌های ماست خط جانبازان و سرداران راه کربلاست خط حیدر خط سید مجتبی خط حسین خط آقای شهید ما، ره پیر خمین تیغ حیدر در کفش تا فتنه را گردن زند ذوالفقارش شعله در دنیای اهریمن زند ای جماعت شور رزم مجتبا را بنگرید مجتبی این بار بعد از کربلا را بنگرید علی محمد مودب @alimohammadmoaddab

گلستان است بر بستان ایمان، آتش شیطان نخواهد گشت ایران هرگز از این شعله‌ها ویران به غیر از اهتزاز و اوج و عزت نیست تقدیرش که با دست ابالفضل ایستاده پرچم ایران ندارد حزن و بیمی مومن از دیروز و از فردا که خوانده انتم الاعلون را هر روز در قرآن حسین است و یقین و شور بسم الله مجریها چرا باید گریزد کشتی این مردم از توفان به خون بسته است با دلدار عهد از کربلا این قوم ندارد آنکه سر داده است و جان داده است بیم از نان رشید و تنگسیری هست و حاجی‌زاده و همت پر است از پهلوان تا هست این خاک جوانمردان به غیر از قعر از آب و قبر از خاکش نخواهی دید اگر باور نداری باز هم این گوی و این میدان علی‌محمد مودب @alimohammadmoaddab

به نام خدای زیبایی در روزهای نخست پس از شهادت آقای شهید و عزیز ما شعری در پیش‌بینی زمان شهادت به نام ایشان در فضای مجازی منتشر شد که به لحاظ قوت ادبی معلوم بود که هیچ نسبتی نمی‌توانست با ایشان داشته باشد، امروز دیدم روایتهایی از زبان برخی چهره‌ها در حال تولید است تا این شعر را مستندسازی کنند هر کسی که شعر بشناسد و با سطح شعر آقای شهید و ادیب ما آشنا باشد، با اولین بار خواندن این شبه‌شعر متوجه این تهمت می‌شود انتشار این شعر با مقاصد نادرستی انجام شده است لطفا از بازنشر این شعر و روایتهای مربوط به آن خودداری فرمایید❗️⛔️ @alimohammadmoaddab

گردان قهرمان جهاد و شهادت اند این مردمی که رهبر میدان وحدت اند ‌ باید به چشم عاشق مردم نظر کنند آنانکه دل‌سپرده میدان خدمت اند ‌ باید ز چشم عاشق مردم حیا کنند آنان که سرسپرده سودای قدرت اند ‌ مردم حضور دین خدایند در زمین ایمان و اعتقاد و یقین و شهامت اند ‌ مردم بزرگوارتر از هر بزرگوار مردم که جشنواره ایثار و عزت اند ‌ در تنگنا صبور و دلیر و شکوهمند در روی خصم، تیزی شمشیر غیرت اند ‌ مردم نگاهدار وطن، آرمان، امید مردم ستون محکم دین و ولایت اند ‌ ‌ علی‌محمد مودب ‌ @alimohammadmoaddab

خاطره میلاد عرفانپور شاعر و مدیر دفتر شعر شهرستان ادب از دیداری خصوصی با رهبر شهید انقلاب اسلامی برنامه تلویزیونی پدر امت ‌ @shahrestanadab

اگرچه تکیه‌گه خاک ما دماوند است خداست آنکه دماوند را نگهدار است #علی‌محمد_مودب @alimohammadmoaddab

پناه گرفته‌ام پشت پدافند شکوفه‌ها که به فرمان بهار شلیک می‌کند به مرگ از شکاف هر دیوار و شانه هر درخت‌ ‌ پناه گرفته‌ام پشت زیبایی لابلای زیبایی اطراف زیبایی ‌ حتی اگر شهید شوم همه جا من هستم خواهم بود در هر صدا و نسیم و هر جا غباری بر خیزد شبیه حماسه من خواهد بود #علی‌محمد_مودب @alimohammadmoaddab

▫️ *سدی در برابر وارداتِ خیال* 🔸امام شهیدمان با استفاده از سه ضلع قرآن، شعر و مداحی، خیمه‌گاه هویت انقلاب اسلامی را در برابر دنیای مادی‌اندیش شکل دادند ✍️علی‌محمد مؤدب جهان عرصۀ تقابل منطق‌هاست. نوع ادراک انسان فهم او را از هستی رقم می‌زند و همۀ کنش‌های او را بر اساس همین فهم شکل می‌دهد. صحنۀ ورود فرعون به نیل به دنبالِ سپاهیان حضرت موسی(ع)، صحنۀ شگفت‌انگیزی است. در دلِ یک وضع فراتجربی و معجزه‌آسا، یک کنشِ کاملاً تجربی صورت می‌گیرد. فرعون در دلِ یک معجزه، رفتاری می‌کند که به ظاهر با همان عقلِ تجربیِ خود آن را انتخاب کرده است. او وقتی می‌بیند که یکی مثل او، حضرت موسی(ع)، دارد از میان نیل رد می‌شود، بنا بر فهم تجربی خود می‌گوید که من هم می‌توانم این کار را انجام دهم؛ در حالی که صحنه، صحنۀ فراتجربه است و زمینه‌ای است که تجربه در آن معنایی ندارد. ما نمی‌توانیم با منطقِ تجربی تمام عالم را درک کنیم. قرآن به ما فهمی داده است که جهان تماماً با تجربه اداره نمی‌شود و در لحظه‌ای که ارادۀ الهی می‌خواهد جاری شود، ادارۀ انسانی به هم می‌ریزد. کسانی که ضدِ مقاومت سخن گفته‌اند، بیشتر تکیه بر تجربه دارند و با نگاهی پوزیتیویستی به واقعه نگاه می‌کنند؛ اما مقاومت حقیقتی است که در عالم بوده و هست و خواهد بود. لحظه‌ای که انسان‌ها خودشان را در ارادۀ الهی فانی می‌کنند و مجرای ارادۀ الهی می‌شوند، همان ارادۀ الهی به یاری آن‌ها می‌آید. در اینجاست که فرعون با همۀ دستگاهِ خود دچار اختلال محاسباتی می‌شود و در دلِ یک وضع ماورای تجربه، به دنبالِ تکرار تجربه‌های پیشین خودش است. بعد از حضرتِ روح‌الله یک منطقِ امری قرآنی در ایران زنده و جاری است و با منطقِ خلقی مدام مجادله می‌کند؛ منطقی که به خلق و طبیعتِ اشیاء توجه دارد. منطق امری به وجهِ ملکوتی اشیاء و ارادۀ الهی توجه دارد. اگر این ارادۀ الهی نباشد، به هیچ وجه نمی‌توانیم اداره‌های موجود بشری را در هم بشکنیم. بخشی از اختلالِ محاسباتی ما این است که منطقِ خودمان را تصحیح کنیم و ببینیم آیا مثل فرعون دچار یک فهم محدود تجربی در دل غیرتجربی‌ترین وضعیت‌ها هستیم؟ رهبر شهید ما، بیش از هر چیزی به دنبال ساخت یک خیمه‌گاه هویتی بودند، براساس ساخت هستی‌شناسی و انسان‌شناسی‌ای که خاص انقلاب اسلامی است. آقا یک خیمه‌گاه با سه ستون اصلی بنا کرد: قرآن، شعر و مداحی. ایشان این سه ضلع را در مواجهه با جهانی که خودش را از طریق هنرهای متعدد و ابزارهایی مثل سینما می‌سازد و مدام بازتولید می‌کند، به‌طور جدی پیش بُرد. مهم‌ترین دارایی ما که می‌تواند در مقیاس وسیع با واردات خیال از جهان غرب و جهان دنیا‌باورِ مسلط مقابله کند، همین سه پدیده است. این سه پدیده می‌توانند خیمه‌گاهی درست کنند که بقیۀ اجزای جامعۀ ما در آن فعالیت کنند. فناوری، نظامی‌گری، حوزه‌های صنعت و خدمات ما در ارتباط با این پدیده‌ها می‌توانند همان شکل از هستیِ انسانی را که هستیم به خود بگیرند. در ذهن جامعۀ ما فرهیختگی و شکوه در تاریخ با شعر گره خورده است و شعر نیز با هر دو ضلع قرآن و مداحی؛ از یکی می‌گیرد و به یکی هدیه می‌کند. هر چه فیلم از شهید عزیز ما حاج‌ قاسم در روزهای نخست پس از شهادتشان پخش شد، نشان می‌داد که ایشان مشغول خواندنِ شعرهای برجستۀ تاریخ ماست. آقا دربارۀ این میراث شعر گفته‌اند «ما در این بی‌نظیریم و باید همین‌جا بایستیم و کار بکنیم». باید توجه کنیم که این میراث شعر را به زبانِ روز ارائه کنیم. باید از شاعران و شعرِ روزمان به‌نحوی استفاده بکنیم که این جریان روز‌به‌روز بالنده‌تر شده و بتواند غیب را در متن زندگی ما وارد بکند. #سوره_فتح 🆔 @Sourehmagazine

مردم بزرگوار تر از هر بزرگوار مردم که جشنواره ایثار و عزت اند ‌ @alimohammadmoaddab

خانه‌ها و خانواد‌ه‌ها شهید می‌شوند کوچه‌ها و جاده‌ها شهید می‌شوند ایستاده‌ها شهید می‌شوند شاخه‌ها بهار را نوید می‌دهند شاخه‌ها شهید می‌دهند شهر خاکریز و خانه سنگر است هر صدا و هر شعار و هر ترانه سنگر است در میان پایگاه مدرسه میزها و مشقهای کودکانه سنگر است در تقاطع حماسه و امید گریه در مراسم شبانه جمعهای با طراوت زنانه سنگر است شهر را شهادت انتخاب کرده است شهر مرگ را جواب کرده است خانه‌ خانه، کوچه کوچه اش سنگر شکوه و اقتدار ماست کاروان انتظار ماست شهر با حضور اینهمه شهید تا ظهور یار ما، بهار ماست شهر وز تنفس بهشتی‌اش تا همیشه جان عالمی معطر است شهر زنده شهر عاشق و طپنده شهر راه و رهبر است با تمام زخمها ای وطن! به تیرها و طعنه‌ها بخند! میهن عزیز اینهمه شهید منتظر تا همیشه پرچمت بلند ! علی‌محمد مودب @alimohammadmoaddab