مرا مَبین که چنین آب رفته لبخندم
هنوز غرقه امواج سرد اروندم
در این شبانه که غواص درد مواجم
به دستگیری یاران رفته محتاجم
کسی نگفته و ماندهست ناشنیده کسی
منم شبیه کسی، آن که خواب دیده کسی
منم شبیه به خوابی که این و آن دیدند
برای این همه مهپیکر جوان دیدند
منم که با سند زخم، اعتبار خودم
منم که چهره تاریخی تبار خودم
شبیه سوختن ایل داغدار خودم
منم که با سند زخم، اعتبار خودم
پری نموده و بر پردهها فریب شده
فریب غرب مخور کاینچنین غریب شده
ستارهها و پریهای سینما منگر
به چشم غارنشینان چنین به ما منگر
دروغ این همه رنگش تو را ز ره نبرد
شلوغ شهر فرنگش دل تو را نخرد!
سخن مگو که چنین و چنان به زاویهها
مرو به خیمه تاریک این معاویهها
مبر حکایت خانه به کوی بیگانه
مگو به راز، به دیوان، حکایت خانه
اگرچه درد زیاد است و حرفها تلخ است
بهل که بگذرم از شکوه، ماجرا تلخ است
اگرچه حرف زیاد است و حرف شیرین است
ببین به چهره من برد-بردشان این است
اگر نبود به کف تیغ من که تیزتر است
کجا ز طفل یمن طفل من عزیزتر است
مگر نه طفل من است این گلی که در یمن است
چرا فشردن دستی که بر گلوی من است؟
بهشت مردم شرقم، به غرب کی نگرم؟
دخیل کرببلایم، کجا به ری نگرم؟
چرا که مشق کنم، خط تیغ حرمله را؟
چرا به گندم ری بازم این معامله را؟
گمان مبر که من سوخته ز مریخم
خلاصه همه بغضهای تاریخم
بگو به دشمن تا گفتوگو به من آرد
پی مفاهمه بگذار رو به من آرد
ببین به من که برای جهان چه میخواهند
برای این همه پیر و جوان چه میخواهند
برای پیری این کودکان چه میخواهند
منم بلاغت تصویر آن چه میخواهند
بایست! قوت زانوی دیگران مطلب!
به غیر بازوی خویش از کسی امان مطلب!
به ضربه سم اسبان، به روز جنگ قسم
به لحن داغترین خطبه تفنگ قسم
که جز به تابش شمشیر، صبح ایمن نیست
چراغهای توهم همیشه روشن نیست
کجا به بره دمی گرگها امان دادند؟
کجا که راهزنان گل به کاروان دادند؟
مگر نه شیوه فرعونشان رجیمتر است
در این مناظره، موسای تو کلیمتر است
مکن هراس ز من، نامه امان توام
چراغ شعلهور عیش جاودان توام
به دیدگان وصالی در این فراق نگر
به کودکان ستمدیده عراق نگر
نه کدخدا به تو این قریه رایگان داده
به خط خون من این مرز را امان داده
نه چشم مست تو شرط ادامه صلح است
دهان سوختهام قطعنامه صلح است
کنون که غرقه لطفم، مرا سراب ببین
مرا در آینه رجعت، آفتاب ببین
به ورطهای که سکون جز هلاک چیزی نیست
به غیر سجده نصیبت ز خاک چیزی نیست
جهان ز موج تو پر شد، خودت جزیره مباش
یمن اویس شد اینک، تو بوهریره مباش!
چه گویمت که از این بیشتر نباید گفت!
به گوش بتکده غیر از تبر نباید گفت
به گوش بتکده غیر از تبر نباید گفت
چه گویمت که از این بیشتر نباید گفت
علیمحمد مودب
@alimohammadmoaddab
هدایت شده از @ravi
8.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔸گلایه یک شاعر از فراموشی جامی
👤علیمحمد مودب، شاعر و نویسنده، در گفتوگو با #خراسان_آنلاین ضمن گلایه از بی توجهی به فراموشی جامی در زادگاهش تربت جام، خواستار تکریم شاعران نامدار خراسان شد.
آخرین اخبار دنیای هنر، موسیقی و تئاتر👇
@cafefarhangikhorasan
هدایت شده از محمد مهدی فاطمی صدر
تا عقبنشینی کامل ارتش اسرائیل از جنوب لبنان در خیابانهای شبهای ایران در جنگ وجودی شیعه باید ماند...
.
شهرداری که نتوانست برف تهران را بروبد
نشسته است و از شهرداری که تهران را در دل یک جنگ وجودی زیبا نگه داشت، ایراد میگیرد!
اگر کار کردن بلد نیستید
اگر کمک نمیتوانید بکنید
حداقل مدتی سکوت کنید!
@alimohammadmoaddab
هدایت شده از بعثت مردم بابل
🇮🇷 شــب جمعـه سـت یــادت نکنــم میــریــم یــاحسیــــــــــــــن🇮🇷
🇮🇷 شعــری بـه منـاسبـت ۱۴ آبــان روز ملــی مــازنــدران 🇮🇷
🇮🇷مهمــان ۲۵۰ شــب ایستــادگــی مــــردم دارالمــومنیــن شهــــرستــان بـــابــل علــی محمــد مــؤدب شــاعــر حمـاسـه ســرا در میــدان شهیــدسلیمــانــی 🇮🇷
فیلــم؛فــاطمـــه بـابـاجــــانـــی مــرزنـاک 🇮🇷
🚩#باید_برخاست #یالثارات_الخامنهای
🚩#انقلاب_سوم #بعثت_خون
🚩#بابل_جانفدا #بعثت_مردم_بابل
🚩 @Babol0313
هدایت شده از بعثت مردم بابل
۲🎥 میدان خالی نخواهد ماند، حضور پرشور شبانه مردم خستگی ناپذیر شهرستان بابل در کف خیابان.
✊ #شعر_خوانی
حماسی _ مذهبی
🇮🇷 تا انتقام خون امام شهید (آقای شهید ایران) و ناامیدی کامل دشمنان داخلی و خارجی (تجزیه طلبهای خائن، آمریکای خونخوار و اسرائیل کودک کش ) و انتقام شهدای جنگ(میناب و...) را نگیریم در میدان خواهیم ماند ان شاءالله.✊
👈 ۱۴ آبان ۱۴۰۵
#مطالبهگران_بابل
🚩@babol0313
هدایت شده از علی محمد مودب (اشعار و آثار
سالها پیش در حوزه هنری تهران توفیق داشتم همکار بودم با کورش زارعی هنرمند توانای هنرهای نمایشی ، کورش عزیز مسئول نمایش بود و من مسئول آفرینشهای ادبی، یک شب قبل سحر خواب دیدم کورش سه نفر بود ، دو شخصیتش از اشقیا بود یکی شمر بود و دومی هم از اشقیا و خود کورش هم بود همزمان... و داشت با خشم و شور از حضرت امیر دفاع می کرد، صبح تا رسیدم به محل کار دیدم کورش در اتاقش باز بود و نشسته بود، سلام کردم و رسیده نرسیده خواب را برایش تعریف کردم، کورش یکه ای خورد و اگر درست یادم مانده باشد اشکی به چشمش نشست و گفت عجیبه دیشب در قم داشتم نمایشی بازی می کردم و نقش یکی از همین اشقیا را بازی میکردم که اتفاقا در نبرد با حضرت مولا بودم... این خاطره را دوست داشتم در روز بزرگداشت کورش زارعی برادر عزیزم جایی بگویم که توفیق نشد و بعد یادم رفت امروز کورش را در برنامه من ایرانم دیدم و یادم آمد از این خاطره، گفتم حیف است ناگفته بماند، نوشتمش، همین ! یا حیدر مددی! @alimohammadmoaddab