هدایت شده از امیر اسدی
از وقتی سایهات از سرمان برداشته شد، سقف دیوارها برایمان تنگ شد.
به خیابان آمدیم؛
جایی که صدا گم نمیشود،
جایی که میشود کنار هم نشست و نفسهای هم را شنید.
همانجا دعا میکنیم، همانجا دلهایمان را آرام میکنیم،
همانجا قدم برمیداریم تا یادمان نرود چه باری بر دوش داریم.
میدانی داستان از چیست؟
عَلَمت آقاجان!
مثل باری است که روی شانه یک نفر نمینشیند؛
باید چندین دست زیرش باشد.
برای همین است که همه بیرونیم،
دور هم،
تا بتوانیم چیزی را که زمانی یک نفر با حضورش نگه میداشت،
حالا با دلهای جمعیمان زنده نگه داریم.
کانال #امیر_اسدی👇🏻
https://eitaa.com/joinchat/1837302848C78fb866af2
النحیط؛
جانم به فداتون آقا🤍 "قائدنـا"
بعد از رفتنت دیگر از هیچ چیز نمیترسم..
تمام وحشتم همان نبودنت بود؛
که آن هم اتفاق افتاد .