‌ وقتی کسی حرف از رفتن می زند مدت هاست رفته. فقط می‌خواهد مطمئن شود، چیزی از خودش در شما جا نگذاشته باشد؛ کمک کن چمدانش را ببندد و برود!

اونجایی که عاقل شدی و آدما دیگه مثل قبل نمیتونن ازت سواستفاده کنن، بهت میگن:خیلی عوض شدی

- اگه میتونستی تمام زندگیت رو از اول تا آخرش ببینی، چیزی رو عوض میکردی؟ + شاید احساساتم رو بیشتر به زبون می آوردم.

تازگیا مد شده همه میگن:( میخوایم آدم‌های سمی زندگیمون رو کنار بذاریم یا کنار گذاشتیم) ‏ولی هیچکس نمیگه:(میخوام روی خودم کار کنم تا آدم بهتری باشم) ‏همه به شکل خود خواهانه ای تصور میکنن بهترینن و بقیه مقصر و گناهکار..! ‏شاید خودت آدم سمی دیگرانی، ‏روی خودت کار کن.

قبلا خیلی بی‌مهابا از کلمه‌ی «دوست» برای همه استفاده میکردم ولی جدیدا فهمیدم کلمه‌ی با ارزشیه و نباید ب هر کسی نسبتش بدم :)

بعضی وقتا چون راحت به دستت میارن ، فکر می‌کنن راحت نمیتونن از دستت بدن! همین طرز فکر خیلی اشتباهه؛فکر می‌کنن چون خیلی خوبی ، هیچوقت نمیتونی بد باشی،چون خیلی مهربونی ، نمیتونی بداخلاق باشی! البته که تقصیر ما هم هست ؛ چون ندیده و نسنجیده به آدما اعتماد می‌کنیم و بعدش بهشون انقدر خوبی می‌کنیم که میزارن پای وظیفمون! تو باید بهشون بفهمونی که خوبی کردن تو ارزش زیادی داره و هر کسی لایق این قاعده نیست!

من میتونم صد تا حرف در موردت بشنوم و بازم کنارت حالم خوب باشه و تنها کسی که میتونه نظرم رو راجع بهت عوض کنه خودتی :)

- قضیه اینه که گم شدم. + دقیقا کجا؟! - توی دردام.

- از دونه به دونه‌ی سلول‌ها‌م نجوای " من خسته‌ام " به گوش می‌رسه.

- حرف زدن من مثل داد زدن زیر آبه ، قرار نیست کسی بشنوه ؛

‌مدارا می‌کنم با درد چون درمانی نمی‌یابم...