در آخر کسی رهایت می‌کند که به او هزاران بار گفته بودی از رها شدن خسته‌ای!

‏نمی‌دونم چرا بعضی‌ها انقدر اصرار بر این دارن که هر مدل آدمی‌رو کنار خودشون نگهدارن. بریزید دور آدم‌های سمی‌رو که چشم دیدن پیشرفت و خوشبختی شمارو ندارن. ببوسید بذارید کنار اونایی که ذوقتونو کور می‌کنن با تیکه و کنایه حرف میزنن. اینا فقط باعث میشن که خودتونو دست کم بگیرید.

یجوری دوستت داشتم که واسه هرکی تعریف کردم دوست داشت جای تو باشه:)

آدم ها گاهی ؛ چوبِ اشتباهاتشان را جایِ دیگری می خورند ... جایی که حتی فکرش را هم نمی کنند حواستان باشد ؛چوبی که به احساس و زندگیِ دیگران می زنیم "تاوان" دارد ... این دل شکستن ها ، این بی انصافی ها ، این بازی دادن ها ؛ همه اش تاوان دارد ...

‏هیچ اتفاقی فراموش نمیشه، بالاخره یه روز تو یه خیابون یا وسط یه آهنگ یا موقع خوندن یه کتاب یا دیدن یه فیلم یهو همه چیز یادت میاد...

همه ی ماها تو زندگیمون یکیو داشتیم که برای بودنش، جون کندیم، بغض کردیم گریه کردیم و جنگیدیم.. ولی در آخر سهممون جز هیچ هیچی نشد...

و چه اشتیاق ها که در من خاموش شد

‏تمامم کرد... بی آنکه بخواهد ذره ای من را...

شما که غریبه نیستید من هرشب دارم مچ خودمو درحال غصه خوردن برای چیزی که هزاربار گفتم مهم نیست میگیرم :)

تو زندگیتون کسی رو انقدر دوست نداشته باشین که در عینِ بیگناهی ازش معذرت بخواین :)

هیچ کس به لیوان شکسته توجهی نکرد ، همه برای دست زخمی چسب آوردن ❤️‍🩹 (‌ :

‏تو مرا آنقدر آزردی که خودم کوچ کنم از شهرت.. بکنم دل ز دل چون سنگت، تو خیالت راحت.. میروم از قلبت، میشوم دورترین خاطره در شبهایت.. تو به من میخندی و به خود میگویی: باز می آید و میسوزد از این عشق ولی... برمیگردم؟! نه!