همه ی ماها تو زندگیمون یکیو داشتیم که برای بودنش، جون کندیم، بغض کردیم گریه کردیم و جنگیدیم.. ولی در آخر سهممون جز هیچ هیچی نشد...

و چه اشتیاق ها که در من خاموش شد

‏تمامم کرد... بی آنکه بخواهد ذره ای من را...

شما که غریبه نیستید من هرشب دارم مچ خودمو درحال غصه خوردن برای چیزی که هزاربار گفتم مهم نیست میگیرم :)

تو زندگیتون کسی رو انقدر دوست نداشته باشین که در عینِ بیگناهی ازش معذرت بخواین :)

هیچ کس به لیوان شکسته توجهی نکرد ، همه برای دست زخمی چسب آوردن ❤️‍🩹 (‌ :

‏تو مرا آنقدر آزردی که خودم کوچ کنم از شهرت.. بکنم دل ز دل چون سنگت، تو خیالت راحت.. میروم از قلبت، میشوم دورترین خاطره در شبهایت.. تو به من میخندی و به خود میگویی: باز می آید و میسوزد از این عشق ولی... برمیگردم؟! نه!

آدمای حسود اون چیزی که تو داری رو نمی خوان ! اونا می خوان تو اون “چیز”رو نداشته باشی

‏خودت را بساز تا آدم امنی شوی، برای روزهایی که نمی‌شود به کسی پناه برد.

به رویم چشم بستی و ندیدی قلبِ پر دردم.. چگونه در میان سینه بی‌تابانه می‌کوبد..

از خوبِ خیلیا خیلی بهتری

کاش هیچوقت ، مهر آدمی که سهممون نیست به دلمون نیفته ..