اشتباه ما اینجاست ... یکى رو اونقدر امتحان مى کنیم تا اینکه بهش بى اعتماد میشیم ..!

غمگین‌ترین جای زندگی اونجاس که به کسی می‌گی خداحافظ که دلت می‌خواست تمام زندگیتو باهاش بگذرونی ...

خواهم که به خلوتکده ای از همه دور من باشم ومن باشم و من باشم و من

اون عکسی که با تموم جونت توی گالری ازش محافظت میکردی‌رو یه روز با دستای خودت پاک میکنی :)

فراموش کردنت برام مثه آب خوردنه ... از اون آبایی که میپره توی گلو خفه ات میکنه... از اونایی که باید ساعت ها سرفه کنی ... از اونایی که بی اختیار اشکاتو در میاره.!

بنظرم باخت اصلی ما اونجا بود که واسه ترس از دست دادن کسایی که دوسشون داشتیم خودمونو تغییر دادیم.

کاش هیچوقت خوب بودن حالمون رو وابسته به بودن کسی نکنیم چون هیچ تضمینی وجود نداره که اون همیشه همونجوری بمونه .

تعهد خیلی مهمه ‏تعهد به حرفات ‏تعهد به انتخابت ‏تعهد به کارت ‏تعهد به قولت ‏تعهد به آدمایی که تو زندگیتن؛ تعهده که عیار آدمارو مشخص میکنه…! واگرنه موقع حرف زدن و قول دادن؛ همه هستن! حتی یه غریبه تو خیابون ... «فقط موقع قول دادن بودی.»

اعترافی تلخ میخواهی؟ دوستت دارم هنوز..!)

با هرکی که نگات میکرد جنگیدم جز اونی که تو نگاش کردی :)

گریه‌ام جاری ست، بارانی که می‌بینی، منم.

ما بزرگترین معذرت‌خواهی رو به خودمون بدهکاریم؛ بابت همه‌ی‌ وابستگیامون. بابت همه‌ی‌ آدم‌هایی که اذیتمون کردن ولی ما نتونستیم رهاشون کنیم.. بابت همه‌ی‌ حرفهایی که دلمون رو شکست، ولی صبر کردیم… بابت همه‌ی‌ دورویی‌ها که در حقمون کردن، ولی به روی طرف نیاوردیم… من از خودم بابت تحمل نامردی‌هایی که مستحقش نبودم واقعا معذرت میخوام!