اعترافی تلخ میخواهی؟ دوستت دارم هنوز..!)

با هرکی که نگات میکرد جنگیدم جز اونی که تو نگاش کردی :)

گریه‌ام جاری ست، بارانی که می‌بینی، منم.

ما بزرگترین معذرت‌خواهی رو به خودمون بدهکاریم؛ بابت همه‌ی‌ وابستگیامون. بابت همه‌ی‌ آدم‌هایی که اذیتمون کردن ولی ما نتونستیم رهاشون کنیم.. بابت همه‌ی‌ حرفهایی که دلمون رو شکست، ولی صبر کردیم… بابت همه‌ی‌ دورویی‌ها که در حقمون کردن، ولی به روی طرف نیاوردیم… من از خودم بابت تحمل نامردی‌هایی که مستحقش نبودم واقعا معذرت میخوام!

تو مثل خونه‌ای. منم اون آدمِ خسته از همه جا ، همون که فقط آرامشِ خونه رو می‌خواد.

من همه رو می‌بینم اما تورو نگاه می‌کنم.

اگه عاشق کسی شدید و دیدید یکی اومد، درمورد گذشته اش بد گفت بهش بگید که: از گذشته اش بهم نگو؛ من اون موقع نبودم، من عاشق چیزی هستم که میبینم و این تنهاچیزیه که الان اهمیت داره ..

آرزو میکنم خدا یکیو نصیبت کنه که اول رفیقت باشه، بعد عشقت! یکی که درکت کنه و بفهمتت، یکی که وقتی بهم ریخته بودی ریشه هاتو به امید گره بزنه و نزاره از هم بپاشی، یکی که دوستت داشته باشه، ۱۰تا اما واقعی! یکی که رفیق لحظه لحظه ی زندگیت باشه، با خنده هات شاد و با گریه هات غمگین، اونیکه وقتی داشته باشیش یعنی ته خوشبختی، اونو برات آرزو میکنم که قسمت قلب مهربونت بشه..!

خدایا التیام بده قلبی رو که از سختی هاش با کسی جز تو حرف نمیزنه..!

نمی‌شود بنویسم به یادت افتادم، به قدر ثانیه حتی، نرفتی از یادم!

ولی اوضاع که بهتر شد ، دنبال آدم جدید نریم! بمونیم جبران کنیم، واسه اونایی که تو سختی کنارمون بودن :)

صبوریم‌ یا ناچار؟ هرجه که هست محکومیم به تحمل