وقتی به یک نفر که حالش خوب نیست دلداری و امید میدم ؛ یاد این شعر میافتم که :
_ خود خزانیم و دم از شوق بهاران میزنیم... !
+فراموشش کردی؟
_ارع
+پس چرا فہمیدی کیو میگم؟...!
حالِمنحالِاسیریستکههنگامفرار
یادشافتادکسیمنتظرشنیستنرفت🚶♀💔