روی پروفایل های سیاهتون بنویسین شاه‌چراغ فکر نکنن برای چهلمه دست به دست کنین به همه برسه؛ تا بی‌بی‌سی تیتر نزده مجازی برای فلان سیاه‌پوش شد

اونایی که میگن با کلاش رفتن تو بزرگوار ازابتدا رگبار بسته:/ لابد کارخودشونه @alrahill

بدون شرح

سرده سرمامیخورین انفولانزا اومده باز یه هزینه میذارین رو دستمون شبیه انگَل شدن!

کی دیده شب بمونه؟

دانشگاه دولتی جای ادم بالیاقته ادمی که وقتی ازامکانات استفاده میکنه قدر دانه و به فکر اصلاح و بازکردن گره های کشوره نه یک‌مشت جوگیر بچه پولدار! که به جای اپدیت اطلاعاتش روز به روز دایره لغت فحشش رو اپدیت میکنه:/ @alrahill

بحث کنیم؟ وقت برای ادم احمق ندارم... میخوام تمرکزمو بذارم برای #محفل امشب مصطفایی ها @alrahill

فَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ وَمَنْ تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْا ۚ إِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ پس همان‌طورکه مأموریت یافته‌ای، ثابت‌قدم باش. کسانی هم که با تو رو به‌سوی خدا آورده‌اند، ثابت‌قدم باشند. مبادا سرکشی کنید؛ که خدا کارهایتان را می‌بیند. |هود، ۱۱۲| +یه باری ازامروز رو دوشته که واسش یک عمره زمین میخوری همه منتظر تاببینن کجا! تو از جاده عشق دل میبری🌱 🔹| @ayande_sazan_mostafayi 🔸| @jahadelmi313

شما حتی در ظاهر هم حفظ ظاهر نمیکنید فحاش و بی حیا هستید! @alrahill

خسته و تنهام! ولی نه به اندازه خواهرت:) السلام علیک یا عقیله العرب یا صاحب الواء یا زینب کبری(س) @alrahill

اولین آدم‌های مخالفی که دیدم، بعد هجده سالگی بود. قبل آن نهایتا دو سه تا طرفدار میرحسین موسوی دیده بودم ولی کسی ضد نظام نبود. هجده سالگی سال روبه رو شدن با همه جامعه بود، و من از دیدن عکس‌های توی صفحه مسیح علینژاد ترسیدم. توی کلاس آموزش رانندگی به دوستم گفتم:«اینو دیدی؟» گفت:«این اسکوله؟ ولش کن بابا!» و ولش کردم. انگار دلم قرص شد عفریته نمی‌تواند کاری بکند، چون هنوز همه جامعه را تسخیر نکرده. اولین بحث‌های سیاسی، محفل‌های سیاسی و مناظرات در دانشگاه بود. همان ترم اول، یک مناظره رفتم، در یک همایش مربوط به فتنه ۸۸ سر سخنران بی‌وجدان جیغ کشیدم و توی گروه بحث‌های سیاسی می‌کردیم. یک شب ترسیدم؛ از بابا پرسیدم:«اون زمان به امام حسین می‌گفتند فتنه‌گر! الان می‌فهمیم اشتباه می‌کردند. چجوری مطمئن باشم اشتباه نمی‌کنم؟» بابا خندید و هیچی نگفت. ترسیده بودم. بیشتر خواندم، دیدم، ولی دیگر خیلی کم حرف زدم. توی ذهنم همیشه یک وَر مشکوک روشن ماند. وَری که همیشه اول می‌پرسید:«داری درست می‌زنی؟» و من می‌فتم هنوز صبر کن تا بفهمم. خداراشکر، هربار یک چیزی باعث می‌شد بفهمم سر خط بحث کجاست. اما آن وَر همیشه ماند. حالا که چند سالی گذشته، یک چیزهایی دستم آمده. حالا می‌دانم چه نشانه‌هایی از اول، داد می‌زند که یک جریان اشتباه است. حالا کمتر که نه، ولی درست می‌ترسم. حالا دارم یاد می‌گیرم بحث و دعوا و‌جیغ جیغ راه به جایی نمی‌برد؛ باید کار کنم. باید باری از روی شانه جبهه‌ای که بهش معتقدم بردارم. حالا به جواب سوال و خنده بابا رسیدم. #رشد