غزل رسید به هجده قصیده‌ی غزلی نگاه فاطمه افتاد در نگاه علی..(:

فعلا کافیه تا غدیر به شرط حیات 🙃

_ بدون شرح

محمد صالح علاء جایی میگه: کاش می‌توانستم دردتان‌ را دوا کنم همین دردِ دور بودن ها... دیر دیدن‌ها،دیگر ندیدن‌ها... همین که جسم‌مان بهاران است و جانِ ما پاییز...

اَللَّهُمَّ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتی تُحْرِمُنِیَ الْحُسَیْنْ خدایا گناهانی که مرا از حسین محروم می کند ببخش

_خیال مرا شانه میکنی؟ پریشان است...

گزارشت را دیر اوردی کارورزی ات را باد برد استادم رو به من هربار دیر گزارش میفرستم:

خُنُک آن زخم که هر لحظه مرا مرهَم از اوست ...

_خدایا انتخاب های مارو جهت دار کن به سمت خودت ... >>حالا میخواد انتخاب یه خوراکی باشه یا انتخاب یه مسیر؛

واقعا یه وقت هایی باید عقربه هارو به زور بگیری و بگی: وایسااا؛کی دنبالت کرده که انقدر تند تند میگذری؟؟! 😕💔

_ترکیب بهشتی:

هفت ماهی میشه یادگرفتم خسته که میشم ؛ با امام زمان حرف میزنم همینجوری راحت میشینم درد و دل میکنم آخه مگه ما یه امام بیشتر داریم؟💔 اصلا ماها رو به شما میشناسن زمان امام رضا مردم اون زمان امامشون ضامن اهو بوده زمان امام علی و همه امام ها همین... ما هم بچه شیعه های امام زمانیم کارمون گیر خودشونه ...