محمد صالح علاء جایی میگه: کاش می‌توانستم دردتان‌ را دوا کنم همین دردِ دور بودن ها... دیر دیدن‌ها،دیگر ندیدن‌ها... همین که جسم‌مان بهاران است و جانِ ما پاییز...

اَللَّهُمَّ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتی تُحْرِمُنِیَ الْحُسَیْنْ خدایا گناهانی که مرا از حسین محروم می کند ببخش

_خیال مرا شانه میکنی؟ پریشان است...

گزارشت را دیر اوردی کارورزی ات را باد برد استادم رو به من هربار دیر گزارش میفرستم:

خُنُک آن زخم که هر لحظه مرا مرهَم از اوست ...

_خدایا انتخاب های مارو جهت دار کن به سمت خودت ... >>حالا میخواد انتخاب یه خوراکی باشه یا انتخاب یه مسیر؛

واقعا یه وقت هایی باید عقربه هارو به زور بگیری و بگی: وایسااا؛کی دنبالت کرده که انقدر تند تند میگذری؟؟! 😕💔

_ترکیب بهشتی:

هفت ماهی میشه یادگرفتم خسته که میشم ؛ با امام زمان حرف میزنم همینجوری راحت میشینم درد و دل میکنم آخه مگه ما یه امام بیشتر داریم؟💔 اصلا ماها رو به شما میشناسن زمان امام رضا مردم اون زمان امامشون ضامن اهو بوده زمان امام علی و همه امام ها همین... ما هم بچه شیعه های امام زمانیم کارمون گیر خودشونه ...

حالا گوشه‌ی همین اتاق که نشستم با خودتون حرف میزنم میگم زور منه خسته به دنیا نمیرسه خودتون درستش کنید آقای من... +حبیبی و عزیزِ قلبی 🥺💔

شاید حس رهایی این لحظه رو نتونید درک کنید : ولی درکل از این لحظات هزاران بار تقدیمتون باد😭🤲