چه حِسِ قَشنگی اَست … دَر جَنگَل گُم شَوی وَ به دُنبالِ راهی بَرایِ بازگَشت نَباشی
گاهی هَمه آن چه روح به آن نیاز دارَد قَدَم زَدَن دَر طَبیعَت اَست