زَمآن بازیچه‌یِ ساعَت‌ها نیست آینه‌یِ اَحوالِ ماست:)

چه تَلخ اَست این حَقیقَت که گاه ناشِناخته‌ها ماندِگارتَرَند ، وَ آشنآیی‌ها، با آشکآر شُدَن، به پایآن می‌رِسَند…”

آدَم‌ها جا می‌مانَند… دَر ایستگاه‌هایِ مَتروکه‌یِ راه‌آهَن ، جایی که سوتِ قَطآرها دیگَر به گوش نِمی‌رِسَد. دَر سالُن‌هایِ بی‌روحِ فُرودگاه ، جآیی که اِنتِظآر چِهره‌ها را خَسته می‌کُنَد. دَر خیآبآن‌هایِ شُلوغ ، زیرِ سآیه‌یِ چِراغ‌هایِ کَم‌فُروغ . وَ اَز هَمه دَردنآک‌تَر دَر لابه‌لایِ خاطِرآت، جآیی که رَدپایِشآن تا اَبَد حَک شُده اَست:) آدَم‌ها جا می‌مانَند نه به خوآستِ خودِشآن بَلکه به اِجبآرِ گُذَرِ زَمآن و فَرآموشی:)

- ارزوعهِ مآن بآشَد حآلِ خوب کسآنی کِ دوستِشآن دآریم :)! 🙃✨💙

چَشمآنِ آدَمی رآزِ آتَش اَست :)!

میآنِ قَلب هآیِتآن اندَک جآیی برآیمآن بِگشآیید ؛ شآیَد بآ مِهرَبآنی خویش جآی یآفتیم :)! 🙃🎀✨

شُعله‌یِ نِگاه گآه عِشق اَست وَ گآه خَشم دَر آن هَم اُمید می‌دِرخشَد وَ هَم غَم می‌سوزَد ! هَر چَشم دآستانی پِنهآن دارَد ، دآستآنی اَز هَستی وَ نیستی اَز شور وَ سِکون پَس به چَشمآنَت بِنگَر دَر آن جَهآنی اَز رآزهآ نَهُفته اَست:)! 🙂✨💙

او تَنهآ یِک بار به مَن نِگآه کَرد وَ مَن بَرآیِ هَمیشه دَر آن نِگآه غَرق شُدَم. تَنهآ یِک لَحظه کآفی بود تا دُنیآیِ مَن تَغییر کُنَد. بارها وَ بارهآ آن نِگآه را دَر ذِهنَم مُرور می‌کُنَم مِثلِ شُعله‌ای که دَر قَلبَم روشَن شُده وَ هَرگِز خآموش نَخواهَد شُد:)

وَ چهِ غَمی سرآسَر این قِسمتِ پآیتُخت رآ فرآ گرفتهِ است غَمِ دِلتَنگی ، خیآنَت ، دوری ، عِشق ، مُحَبَت و ... :)! 🙃✨💙

00 : 00 بِ زیبآیی ذوقِ دآشتهِ و نَدآشتهِ چشمآنَت :)! 🙃✨💙