مکان ها هیچ ارزشی ندارند وقتی از وجود کسایی که دوستشان داریم خالی اند
-محمود درویش-
اگه هِزاران شعر و نوشته هم براش بنویسم بازم نمیتونم حسمو نسبَت به اهدافم توصیف کنم... .!
من همیشه تو را با چشم هایم میبوسم. در آغوش هم، در این دایرهی بی پایان، من امتداد توام یا تو امتداد منی؟
آمیگـدآل :)!
یِ جا خوندم ، خیلی توصیف قشنگی بود از زندگی که میگفت : هیچ وقت از کتاب زندگی خسته نشو کسی نمیدو
و شاید امید، در صفحه بعد باشد!:)
یه جا خوندم نوشته بود:
کَمی خودتان را بَردارید و ِبتکانید.
از تمام این فِکرهای بی رَنگ...
از حَرفهای تو خالی..!
روزگار رقصَنده، دست خودمان است... .:))