من بلوطی پیر بودم پای یک کوه بلند
نیمم آتش سوخت ، نیم دیگرم را بآد برد
از غزل هآیَم فقط خآکستَری مآندهِ بِ جآ
بیت هایِ روشَن و شُعله وَرَم رآ بآد برد :)!
قیامت قامت و قامت قیامت ؛
قیامت می کند این قدّ و قامت ،
مـؤذّن گر ببیـند قامتت را
به قد قامت بمـاند تا قیامَت ..!🌚💘
دارم سخنی با تو گفتن نتوانم
وین درد نهان سوز نهفتن نتوانم
تو گرم سخن گفتن و از جام نگاهت
من مست چنانم که شنفتن نتوانم
شادم به خیال تو چو مهتاب شبانگاه
گر دامن وصل تو گرفتن نتوانم
با پرتو ماه آیم و چون سایه دیوار
گامی ز سر کوی تو رفتن نتوانم
دور از تو من سوخته در دامن شب ها
چون شمع سحر یک مژه خفتن نتوانم
فریاد ز بی مهریات ای گل که در این باغ
چون غنچهی پاییز شکفتن نتوانم
ای چشم سخن گوی تو بشنو ز نگاهم
دارم سخنی با تو و گفتن نتوانم
- استاد کدکنی -