زَمان نامَرد تَرین اِتفاقیه که هیچوَقت نِمیشه متوَقِفِش کَرد.
آدَمارو اَزَمون میگیره، آدَمارو تَغییر میده، خیلیارو اَز زِندگیمون وَ ذِهنِمون بَرمیداره وَ به فَراموشی میسپاره، هَمه یِ غَم ها، خوشحالی ها یا هَر اِتفاق کوچیک یا بزرگی رو اَزَمون میگیره، اون حَتی خودِمون وَ شَخصیت واقِعیمون رو اَزَمون میگیره، زَمان هَر چیزی که دوست داریمو اَزَمون میگیره وَ هَمَشو تو خاطِرات جا میکُنه وَ به گُذَشته میسپاره.
خاطِراتی که هَمَشون یه روز به آرِزو تَبدیل میشَن.
- یک روزی هَمون خدا ؛
با خوشی های کهِ خیلی کوچیکن ،
به طرزِ عجیبی ما را خوشحال خواهد کرد :)!