آدما تمام هفته را منتظر جمعه،
تمام طول سال را منتظر تابستان،
وتمام طول عمرشان منتظر خوشبختی هستند....
﴿دَرحالی𝆭 کہ خو𐇽𐇽𐇽ᜒشبختܨ را،
میتوان در ֵּ𝅽همیں𐨺𑀁 لحظہ هـا ساخت 𝅦 ﴾
در میان ِآغوش ِتو مي توان تا کهکشان پرواز کرد ، وقتي از لبخند شیرینت خاطره مي چینم.
دست ها حافظهی قویتری از خود آدم دارند...که چیزی را که لمس کرده باشند را آنقدر دقیق به یاد میاورند و تکرار میکنند که ناگهان به خودت میآیی و میبینی که حجم خالی بودن کنارت را دستانت بی هیچ کم و کاستی طی میکنند و تنها همین مانده است که چشمانت را بسته باشی و بگذاری که دستانت چشمانت شده باشند