تانکر ترکرز
نمودار توییت قبلی تولید نفت ایران را نشان میداد، در حالی که این نمودار صادرات نفت ایران را از آوریل ۲۰۱۸ تاکنون نشان میدهد. همانطور که میبینید، صادرات از بالاترین حد خود پایینتر آمده است. تولید کاهش خواهد یافت. با فرض اینکه صادرات به صفر برسد، تولید همچنان میتواند ۱.۸ تا ۲ میلیون بشکه در روز را در خود جای دهد.یک عامل مهم و غیرقابل پیشبینی این است که آیا ایران فضای ذخیرهسازی شناور بیشتری را به شکل تانکرهای اضافی اضافی به دست میآورد یا خیر. اگر این تانکرها بتوانند از خط محاصره نیروی دریایی ایالات متحده عبور کنند، حتی اگر صادرات در صفر باقی بماند، نرخ تولید خیلی سریع کاهش نخواهد یافت.
@amirfallahs
♦️براساس تصاویر پایگاه ردیابی پرواز فلایت رادار ۲۴ (FlightRadar24) در حال حاضر بیش از ۲۴ هواپیمای سوخترسان نیروی هوایی ایالات متحده در آسمان خاورمیانه در حال پرواز هستند.
بر اساس این گزارش، این هواپیماها در فهرست پرترددترین پروازهای ردیابیشده قرار گرفتهاند و بخش قابلتوجهی از ترافیک هوایی نظامی منطقه را تشکیل میدهند.
تصویر منتشرشده نیز نشاندهنده پراکندگی این پروازها در مناطقی از خلیج فارس، عراق، سوریه است؛ موضوعی که نشانهای از افزایش سطح آمادگی عملیاتی و پشتیبانی هوایی در منطقه باشد.
@amirfallahs
هاآرتص اسرائیل
نباید بزرگی خطر را دست کم گرفت، ایالات متحده و ایران یک قدم تا تشدید کامل تنش فاصله دارند.
@amirfallahs
فوری: شش قایق ایرانی
به گزارش رسانههای دولتی ایران، شش قایق ایرانی که توسط آمریکا در تنگه هرمز هدف قرار گرفتند، قایقهای تندرو وابسته به سپاه پاسداران نبودند، بلکه کشتیهای غیرنظامی حامل کالا و مسافر بودند و پنج نفر در این حمله کشته شدند.
@amirfallahs
بلومبرگ
«صدها کشتی روز سهشنبه در نزدیکی دبی تجمع کردهاند، زیرا در پی تلاشهای ایران برای گسترش حوزهٔ کنترل خود، تعداد بیشتری از کشتیها از تنگهٔ همچنان خالیِ هرمز فاصله گرفتهاند.»
@amirfallahs
جمهوری اسلامی به امارات، بحرین، قطر، کویت، عمان، اردن، عراق و عربستان سعودی موشک پرتاب کرده است. این کشور همسایگان عرب ما را هدف قرار میدهد.
این نقض حاکمیت آنها غیرقابل قبول است و ما آن را محکوم میکنیم.
#سس_خرسی 😁محکوم کرد
@amirfallahs
دکتر قالیباف
معادلهٔ جدید تنگهٔ هرمز در حال تثبیت است. امنیت کشتیرانی و ترانزیت انرژی به دست آمریکا و متحدانش با نقض آتشبس و اعمال محاصره به خطر افتاده است؛ البته شرّشان کم خواهد شد.
خوب میدانیم که استمرار وضع موجود برای آمریکا غیر قابل تحمل است؛ درحالی که ما هنوز حتی شروع هم نکردهایم
@amirfallahs
دکتر حسن احمدیان
ایران اصرار دارد
«ایران دو گزینه پیشِ روی ایالات متحده قرار میدهد:
۱. توافق بر سر چارچوبی مبتنی بر نتایج جنگ و شکست آمریکا در آن؛ چارچوبی که بر اساس حقوق بینالملل، آنچه ایران از نظر اقتصادی و حقوقی به دست آورده را به رسمیت میشناسد.
۲. ازسرگیری رویارویی نظامی از طریق اجرای محاصره در میدان، یا حملهٔ مستقیم به ایران برای سومین بار. امید به دستیابی به یک «گشایش نظامی» همچنان در میان برخی از اعضای حلقهٔ نزدیک ترامپ وجود دارد.
گزینهٔ سومی نیز قابل تصور است: توقف محاصره از سوی آمریکا و واگذاری وضعیت تنگه و موازنهٔ پساجنگ به جامعهٔ بینالمللی و ایران برای مدیریت آن.
ایران به گزینهٔ اول و سوم تمایل بیشتری دارد، اما تمرکز عملی خود را بر آمادگی برای گزینهٔ دوم گذاشته است.»
@amirfallahs
«دیوید میلر» مذاکره کننده ارشد سابق آمریکا:
مطمئن نیستم عملیات «آزادی» را درک کنم. در بهترین حالت، اقدامی نیمبند است که اکنون آتشبس را تهدید میکند و بدون اینکه تنگه را باز کند، حملات ایران به [اعراب خلیج فارس] را تحریک مینماید.
اگر این اقدام برای آرام کردن بازارها باشد، نتیجه معکوس خواهد داد.
@amirfallahs
دنی سیترینوویچ کارشناس ارشد مسائل ایران و خاورمیانه و رئیس پیشین شاخه ایران در بخش تحقیقات اطلاعات نظامی ارتش اسرائیل امان
«شواهد فزایندهای وجود دارد که نشان میدهد درگیری با ایران نه یک جنگِ ضروری، بلکه یک جنگِ انتخابی بوده است.ماههاست که توجیه اصلی این بوده که ایران در آستانهٔ دستیابی به سلاح هستهای است؛ ادعایی که برای ایجاد فوریت، شکلدادن به افکار عمومی و تعیین ابعاد تهدید به کار گرفته شد.
اما واقعیت پیچیدهتر و بسیار کمتر مطابق با این روایت است. بر اساس ارزیابیهای معتبر، ایران بهطور فوری در آستانهٔ تولید سلاح هستهای قرار نداشت.با این حال، دولت همچنان بر این روایت تکیه میکند، حتی زمانی که جامعهٔ اطلاعاتی خودِ آن دیدگاهی محتاطانهتر ارائه میدهد. این شکاف، پرسشهای ناخوشایند اما اجتنابناپذیری را مطرح میکند: اگر تهدید فوری نبود، دقیقاً چه چیزی تصمیم به تشدید تنش را توجیه میکرد؟نگرانکنندهتر از آن، پیامد راهبردی خودِ جنگ است. پیش از درگیری، ایران از آستانهٔ حرکت بهسوی تسلیحاتیسازی عبور نکرده بود. اکنون ممکن است نتیجهٔ معکوس گرفته باشد: اینکه بدون بازدارندگی هستهای، در برابر فشار خارجی و اقدام نظامی آسیبپذیر است.در تلاش برای جلوگیری از یک ایرانِ هستهای، ایالات متحده ممکن است منطق همان مسیری را تقویت کرده باشد که ایران را به آن سمت سوق میدهد.این همان پارادوکسی است که در قلب سیاست کنونی قرار دارد: جنگی که برای جلوگیری از یک تهدیدِ آینده آغاز شد، ممکن است خود به تسریع آن منجر شود.
یک پیشگوییِ خودتحققبخش.
@amirfallahs
جو کنت (Joe Kent) سیاستمدار جمهوریخواه، افسر سابق نیروی زمینی و سیا، و مدیر سابق مرکز ملی مبارزه با تروریسم آمریکا (NCTC) در دولت ترامپ که در مارس ۲۰۲۶ در اعتراض به سیاستهای جنگطلبانه علیه ایران از سمت خود استعفا داد.
«هرچه زودتر این حقیقت سخت را بپذیریم — اینکه هیچ راهحل نظامی برای مناقشه با ایران وجود ندارد — وضعیت ایالات متحده بهتر خواهد شد.
قدرت صرفِ نظامی نمیتواند تنگهٔ هرمز را بدون تشدید جنگ و کشاندن ما به یک باتلاق خونین و بیپایانِ دیگر، که هیچ سودی برای مردم ما ندارد، دوباره باز کند.
ما نمیتوانیم دولت جسورترِ تهران را از میان برداریم، فارغ از اینکه چند نفر از رهبران آن را هدف قرار دهیم. اگر چنین تلاشی کنیم، در نهایت با دولتی بدتر یا یک دولتِ فروپاشیده روبهرو خواهیم شد.
واقعیتِ اجتنابناپذیر این است: ما ناچار خواهیم بود با ایران به توافق برسیم. میتوانیم عملگرایانه رفتار کنیم و همین حالا بر اساس شرایط خودمان این کار را انجام دهیم، یا میتوانیم همچنان به همان نئومحافظهکاران و دولت اسرائیل گوش دهیم که ما را وارد این وضعیت کردند — فقط برای اینکه همان توافق را پس از تحمل خسارتهای بیشتر امضا کنیم.پذیرش اینکه به نقطهٔ بازدهی نزولی رسیدهایم و اکنون باید عقبنشینی کنیم، ضعف نیست. این قدرت است — و کاری است که به نفع مردم آمریکا خواهد بود.»
@amirfallahs