eitaa logo
عمار۱۱۰
13.3هزار دنبال‌کننده
2.9هزار عکس
2.7هزار ویدیو
72 فایل
💖 کانال عمار۱۱۰ رابه دوستان خود در تلگرام و #ایتا با آدرس مشابه معرفی نمایید👇 @ammar110 ❣ارتباط با ادمین کانال عمار۱۱۰👇 https://eitaa.com/yas11000 ارتباط با مدیر 👆👆
مشاهده در ایتا
دانلود
👆👆 به عشق امام رضا علیه السلام به نیت سلامتی امام زمان (عج) به شادی روح امام راحل و رهبر شهیدمان به نیت سلامتی رهبر عزیزمون به نیت سلامتی و پیروزی رزمندگان به نیت دفع بلا و شادی روح اموات بانک ملی. سلطانزاده👇
۶۰۳۷۹۹۷۲۱۲۱۴۱۲۶۲
بانک سپه. 👇
6273811916655217
« پاتـــوق گـــروه جهادی طــــرح فــــدا » در ایتا 👇👇👇 @G_J_FADA گزارش های مفصل و تصاویر و ویدئوها از بسته بندی و توزیع ببینید👆👆
🔻درباره تحمیل به رهبری اخیراً گفته می‌شود عده‌ای به دنبال تحمیل مذاکره به رهبری هستند. چرا چنین می‌گویند؟ انتشار برخی اسناد با طبقه‌بندی «به‌کلی سری» که به‌صورت گزینشی از نامه‌نگاری‌های شعام با رهبر انقلاب بیرون درز کرده است. فارغ از اینکه چرا باید چنین نامه‌هایی منتشر شود، یک نکته بسیار ضروری است: اساساً تبادل نظر، آن‌هم در چنین ساحتی، کاملاً طبیعی است. حتی ممکن است یک مسئول کلاً نظر مخالف امام جامعه داشته باشد و وظیفه دارد صادقانه آن را بیان کند. طبیعی است که حکم نهایی در نهایت با رهبر انقلاب است. خاطرم هست سال‌ها پیش مرحوم آقای توکلی نامه‌ای به امام شهید نوشته بودند. آن را فرستادند که مطالعه کنیم و نظر بدهیم. عرض کردم بعید است آقا قبول کنند؛ این مخالف نظر صریح ایشان است. دکتر توکلی گفت من مشاور ایشان در مجمع تشخیص مصلحت نظام هستم. از من شرعاً خواسته‌اند آنچه به نظرم درست است را بیان کنم. در نهایت حکم با ایشان است و ما هم مطیع. در خاطرات مکرر آمده است که آقای شهید ما با امام درباره مسائل کشور گفت‌وگوهای پرچالش و عمیق داشتند. اساساً مگر ممکن است حکمرانی غیر از این باشد؟ خلاصه، چنین اخباری با فرض صحت، در سطح حاکمیت کاملاً طبیعی است. حتی ممکن است امام جامعه مسئولی را توبیخ کند؛ این هم طبیعی است. این اخبارِ به‌کلی سری، روایت‌هایی ناقص از یک تعامل کاملاً طبیعی‌اند و وقتی ملاک قضاوت قرار بگیرند، بسیار پرخطا، غیرمنصفانه و آسیب‌زا خواهند بود. 🔻اما بنای این متن، پرسش عمیق‌تری است؛ آیا رهبر نظام اسلامی ممکن است تحت فشار خواص تصمیم بگیرد؟ خیر. چرا؟ توضیح می‌دهم. 🔻امام جامعه ممکن است در مواردی از نظر خود عبور کنند: 🔻یکم. نظر مردم رهبر انقلاب اگر متوجه شوند که نظر اکثریت مردم چیزی غیر از نظر ایشان است، در بسیاری موارد مدارا می‌کنند. مدارا غیرعقب نشینی است. یعنی همراهی با مردم تا نگاه‌ها اصلاح شود و تجربه‌ای جدید برای کشور شکل بگیرد. مثل نرمش قهرمانانه در دهه ۹۰؛ این سبک، یک روش تربیتی است. 🔻دوم. همراهی با نظر شورایی مسئولان امام جامعه ممکن است با نظر شورایی مسئولان همراهی کند، ولو آنکه نظر شخصی‌شان چیز دیگری باشد. این به معنای تحمیل نیست. این انتخاب آگاهانه است و غیر انفعال است. مثلاً از امام خمینی درباره شلیک به یک ناو آمریکایی در دوران جنگ سؤال شد. ایشان فرمودند: من باشم، می‌زنم؛ نظر شما چیست؟ گفتند مخالفیم. امام فرمودند به نظر خودتان عمل کنید؛ چون اصل مشورت باید تثبیت شود. 🔻سوم. توجه به مصلحت بالاتر ممکن است مسئولی نظری بدهد و امام جامعه با آن مخالف باشد، اما به‌دلیل مصلحتی بالاتر همراهی کند؛ نه به‌خاطر استدلال آن مسئول، بلکه به جهتی فراتر. مثلاً رهبری انقلاب با تعلیق غنی‌سازی در دهه ۸۰ مخالف بودند، اما بعدها گفتند این عقب‌نشینی لازم بود و دو فایده داشت: اثر بر افکار عمومی جهان و ایجاد تجربه داخلی. 🔻چهارم. اقتضای شرایط در برخی موارد، امام جامعه تصمیمی دارد اما شرایط مادی و اقتضائات کشور همراه نیست. در اینجا نیز تسامح صورت می‌گیرد. مثلاً در ماجرای قطعنامه، برخلاف برخی ادعاها، تحمیلی در کار نبود. رهبر شهید انقلاب توضیح می‌دهند که شرایط اقتصادی و نظامی کشور به‌گونه‌ای بود که امام پذیرفتند نوبت پذیرش قطعنامه است. خلاصه اینکه نمی‌توان امری را خاصه در محکمات به امام جامعه تحمیل کرد. نمونه‌اش فتنه ۸۸؛ بسیاری از خواص و مسئولان مقابل نظر رهبری قرار داشتند، اما ایشان ایستادند و از رأی مردم دفاع کردند. 🔻حال ممکن است پرسیده شود: پس نمونه‌های تاریخی چه می‌شود؟ مثل حکمیت در دوران امیرالمؤمنین. کسانی که چنین می‌گویند، به یک تفاوت کلیدی توجه نمی‌کنند. ما در یک نظام اسلامی هستیم که مبتنی بر مردم‌سالاری دینی است؛ ساختاری که در زمان اهل‌بیت بی‌سابقه بود. مسئول در این نظام بر پایه اسلام و جمهوریت انتخاب و رشد می‌کند. ممکن است خطا کند، اما اساساً سازوکار نظام اسلامی به‌گونه‌ای نیست که بتواند چیزی را بر نظام یا امام تحمیل کند. این ساختار اجازه نمی‌دهد کسی با مکر و خدعه اراده خود را بر اراده نظام اسلامی تحمیل کند. اساساً این نظام برای جلوگیری از چنین انحراف‌هایی شکل گرفته است، چون متکی به اراده مردم مؤمن است. درباره این موضوع می‌توان ساعت‌ها گفت ونوشت. 🔻خلاصه، باید مراقب باشیم که تعبیر تحمیل به امام جامعه، تعبیری عجیب، غیرمنصفانه و چه‌بسا نوعی اسائه ادب باشد که تصویری از امام مسلوب‌الاراده ایجاد می‌کند. می‌ماند وظیفه ما و ادعای بسط ید؛ در یادداشت بعدی توضیح می‌دهم چه برداشت‌های خطایی درباره آن وجود دارد. @mahdian_mohsen 🌸 : کانال برادر 🟢 ـــــــــــ❅🌿🌿🌿❅ــــــــــــــ 🔻 پاتوق در ایتا 👇 🆔 |➺ @ammar110
7.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔴 مراقب باشیم: این جُرم است‼️ 🔴 هم مدعیان ولایتمداری، هم مسئولین ، هم روحانیت معزز و اصحاب تریبون ، هم بلاگرهای مدعی انقلابیگری و... روزی ده بار این فرمایشات حضرت آقا را ببینند👆. 🔻 | رهبر شهید انقلاب❤️: 🔹اگر کسی در تحلیلی، در بیانی جوری حرف بزند که معنایش خالی کردن توی دل مردم باشد، این است و باید دنبال بشود. 🌸 : کانال برادر 🟢 ـــــــــــ❅🌿🌿🌿❅ــــــــــــــ 🔻 پاتوق در ایتا 👇 🆔 |➺ @ammar110
🔴 | عبور از دوگانه‌ی «حماقت» و «خیانت»؛ نقدی بر بن‌بست‌های خودساخته در تحلیل امنیت ملی 🔻در بزنگاه‌های تاریخی، خطرناک‌ترین عارضه برای یک ملت، فروغلتیدن در «دوگانه‌های کاذب» است؛ دوگانه‌هایی که توسط دو طیف، با نیت‌های متفاوت اما با نتایجی یکسان، به ذهن جامعه پمپاژ می‌شود و راه سوم، یعنی مسیر «عقلانیت انقلابی»، را مسدود می‌کند. امروز، ما در میان دو لبه یک قیچی خطرناک گرفتار شده‌ایم: لبه‌ی «تقدیس میدان و انکار دیپلماسی» و لبه‌ی «تقدیس دیپلماسی و تحقیر میدان». هر دو لبه، به یک اندازه امنیت و منافع ملی را تهدید می‌کنند. نقد جریان اول: رمانتیسم انقلابی و فلج کردن قدرت ملی یک جریان، با صدایی بلند و نیتی ظاهراً خالص، هرگونه مذاکره و استفاده از ابزار دیپلماسی را با برچسب‌هایی چون «سازش»، «وادادگی» و «خیانت به آرمان شهدا» تخطئه می‌کند. این نگاه، علی‌رغم ظاهر انقلابی‌اش، در سه حوزه دچار «اختلال محاسباتی» عمیق است: 1. نشناختن ماهیت قدرت: این جریان درک نمی‌کند که «میدان» (قدرت نظامی، منطقه‌ای، موشکی) یک «دارایی استراتژیک» است، نه یک «هدف نهایی». قدرت نظامی تولید می‌شود تا در بزنگاه لازم، به «امتیاز سیاسی» تبدیل شود. اگر قرار باشد این قدرت هرگز در میز مذاکره برای تثبیت منافع ملی «نقد» نشود، عملاً به یک ابزار زینتی و یک نمایش پرهزینه تبدیل شده است. این مانند ساختن یک سد پر از آب است که هرگز دریچه‌های آن را برای تولید برق و آبیاری باز نکنیم. 2. فلج‌سازی ابزاری نظام: یک قدرت هوشمند، از تمام ابزارهای خود به‌صورت هماهنگ استفاده می‌کند. حذف دیپلماسی از جعبه‌ابزار سیاست خارجی، مانند این است که یک جراح تصمیم بگیرد فقط از چکش استفاده کند و تیغ جراحی را کنار بگذارد. این کار، انتخاب‌های نظام را محدود و رفتار آن را برای دشمن قابل پیش‌بینی می‌کند و این یعنی مرگ استراتژی. 3. بی‌احترامی به خود میدان: بزرگترین توهین به مجاهدت‌های میدان این است که دستاوردهای آن را در عرصه سیاسی تثبیت نکنیم. خون شهید و قدرت بازدارندگی برای این نیست که صرفاً در رژه‌ها به نمایش درآید؛ برای این است که دیپلمات ما با پشتوانه آن، روی میز مذاکره، حقوق ملت را بدون شلیک حتی یک گلوله بیشتر، بازستاند. نقد جریان دوم: دیپلماسی ذلیلانه و حراج کردن قدرت ملی در نقطه مقابل، جریانی قرار دارد که دیپلماسی را نه یک «ابزار» در کنار سایر ابزارها، بلکه یک «اصالت» و هدف غایی می‌بیند. این نگاه که متأسفانه در دوره‌هایی تجربه تلخ آن را چشیده‌ایم، دچار خطاهای راهبردی مرگبارتری است: 1. مذاکره برای مذاکره: این تفکر، نفس نشستن پشت میز با دشمن را یک دستاورد می‌داند و برای رسیدن به آن، حاضر است اهرم‌های قدرت ملی را نادیده گرفته یا حتی تضعیف کند. دیپلمات این جریان، به جای آنکه نماینده قدرت میدان باشد، وکیل مدافع دشمن در داخل می‌شود تا میدان را برای پیشبرد مذاکرات «آرام» کند. 2. جدایی میان میدان و دیپلماسی: فاجعه زمانی رخ می‌دهد که دیپلمات، قدرت میدان را نه یک پشتوانه، بلکه یک «مزاحم» برای روند دیپلماسی تلقی کند. این تفکیک، دقیقاً همان چیزی است که دشمن آرزویش را دارد. دیپلماتی که از قدرت نظامی کشورش بی‌خبر باشد یا به آن باور نداشته باشد، در بهترین حالت یک «توریست سیاسی» است، نه یک مذاکره‌کننده. 3. اعتماد به دشمن و غفلت از توان خودی: این جریان، به لبخند دیپلماتیک دشمن بیش از غرش موشک‌های خودی اعتماد می‌کند. این «خوش‌بینی ابلهانه» که ریشه در عدم خودباوری دارد، منجر به «مذاکرات ذلیلانه» می‌شود؛ مذاکراتی که در آن، دارایی‌های نقد و استراتژیک کشور در برابر وعده‌های نسیه و قابل نقض دشمن، حراج می‌شود. راه سوم: پیوند «اقتدار» و «دیپلماسی» مسیر صحیح، نه حذف دیپلماسی است و نه تحقیر میدان. راه سوم، درک پیوند ارگانیک و جدایی‌ناپذیر این دو است. در این دکترین: دیپلمات، زبان گویای قدرت میدان است. او برای چانه‌زنی نمی‌رود، بلکه برای اعلام شرایطی می‌رود که میدان آن را به دشمن تحمیل کرده است. میدان، ضامن اجرای تعهداتی است که در دیپلماسی به دست می‌آید. هر توافقی که پشتوانه سخت نداشته باشد، صرفاً یک تکه کاغذ است. هدف مذاکره، «کاهش هزینه» برای رسیدن به اهداف ملی است، نه «عقب‌نشینی» از آن اهداف. قلم دیپلمات باید با جوهر قدرت میدان بنویسد. هر صدایی که بخواهد این قلم را بشکند (جریان اول) یا جوهر آن را بخشکاند (جریان دوم)، در نهایت یک هدف را دنبال می‌کند: تضعیف ایران. عقلانیت انقلابی حکم می‌کند که از هر دو ابزار، در جای خود، با قدرت و هوشمندی استفاده کنیم. ✍ 🌸 : کانال برادر 🟢 ـــــــــــ❅🌿🌿🌿❅ــــــــــــــ 🔻 پاتوق در ایتا 👇 🆔 |➺ @ammar110
9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔴 جزئیاتی از مجروحیت رهبر انقلاب بعد از حمله به بیت رهبری/ وضعیت سلامتی و تدبیر امور توسط آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای ( حفظه الله ) 🌸 : کانال برادر 🟢 ـــــــــــ❅🌿🌿🌿❅ــــــــــــــ 🔻 پاتوق در ایتا 👇 🆔 |➺ @ammar110
6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
💠 امام رضا علیه السلام از ما چه انتظاراتی دارند؟ 🎙حجت الاسلام دکتر رفیعی 🌸 : کانال برادر 🟢 ـــــــــــ❅🌿🌿🌿❅ــــــــــــــ 🔻 پاتوق در ایتا 👇 🆔 |➺ @ammar110
3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔴 بوسه ای که حجت را تمام کرد‼️ 🎥 محمدحسین میثاقی: حسین محمدی رزمنده جانباز پای لانچر یک الگو و بزرگتر است/ دوست داریم بچه‌های ما شبیه شما بشوند 🌸 : کانال برادر 🟢 ـــــــــــ❅🌿🌿🌿❅ــــــــــــــ 🔻 پاتوق در ایتا 👇 🆔 |➺ @ammar110
🔴👆 صدراعظم آلمان ظرف ۳ ماه... بعد از حوادث ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴: حکومت ایران روزهای پایانی خود را می‌گذراند ۷ اردیبهشت ۱۴۰۵: رهبران ایران در حال تحقیر آمریکا هستند ✅👆ازبرکات مقاومت و جنگ رمضان.... 🌸 : کانال برادر 🟢 ـــــــــــ❅🌿🌿🌿❅ــــــــــــــ 🔻 پاتوق در ایتا 👇 🆔 |➺ @ammar110
🔴 همه جنگ متمرکز در یک نقطه ‼️ 🔻برخی به غلط وضعیت امروز (یعنی سکوت جنگ) را با دوران پس از جنگ دوازده روزه (یعنی نه جنگ و نه صلح) مقایسه میکنند. این مقایسه خطا است. در آنجا ایران زیر فشار تهدید جنگ بود و مشغول ترمیم و تکمیل سبک نبرد نظامی خود و مهیا میشد برای خلاص شدن از اهرمهای فشار اقتصادی مثل تحریم و تبعات نوسنات ارز توسط دشمن و امثالهم. زمان البته به نفع اسراییل نبود، دلیلش هم تقویت مقاومت و وخامت حال رژیم بود، خروج اسراییل از جنگ فروپاشی داخلی را تسریع میکرد و تقویت محاصره را. فشارهای دشمن کمترین دریچه را که گشود داعشی های وطنی بیرون ریختند و بیش از دو روز هم البته دوام نیاوردند اما همان مدت دو روز را پاسداشتند و کشتند و غارت کردند و جنایت کردند و صحنه را مهیای حمله دشمن کردند 🔹اما الان در چه وضعی هستیم، الان اهرم فشار ما بر دشمن خیلی متفاوت‌تر از وخامت حال رژیم در بیرون و درون سرزمینها است. الان ایران لااقل دو بازوی مهم و جدید دارد اول آنکه تهدیدهایش معتبر شده، همه کاملا شیرفهم شده اند که آنچه میگوییم انجام میدهیم بی ملاحظه، خوب کدام تهدید؟ یکی بستن تنگه باب المندب دوم زدن خطوط لوله برای خروج نفت و گاز از منطقه و زیر ساختهای مختلف منطقه، اینها یعنی فشاری چند برابر اینکه هست. دومین بازوی جدید ایران که فعال است، تنگه هرمز است که بستن آن باعث شده قیمت نفت برنت در همین روزها به حوالی ۱۲۰ دلار برسد 🔹مذاکرات بی نتیجه شد، آیا قابل پیش بینی نبود؟ چرا بود. دلیلش هم خیلی روشن است. خیلی خیلی روشن. شرایط دنیا عوض شده، دقیقا در نقطه عطف و پیچ تاریخ هستیم، به تعبیر رهبری عزیزمان در طلیعه ابرقدرت شدن ایرانیم و این یعنی ورود به دوران جدید. 🔹مذاکرات قرار بود یک خروجی داشته باشد و آن اینکه آمریکا اعتراف کند به این نقطه عطف، قطعا او چنین نمیکند، هنوز خیلی ها باور نکرده اند این تغییر مهم تاریخی را، چطور مانع اصلی این رخداد زودتر از همه چنین اعترافی کند. خوب پس چه فایده ای بر مذاکرات مترتب بود؟ برای ایران دست پر ما برای بالاتر رفتن سطح درگیری، چگونه؟ این جنگ نامتقارن باید اینگونه پیش برود که مشروعیت جنگ با ما باشد، آمریکا عامل جنگ باشد، تا فشار ما بر گلوی نظام اقتصادی دشمن موثر واقع شود. البته همزمان همه دنیا موضع مقتدر ما را درک خواهند کرد. حالا همه چیز آماده است. 🔻نقطه کانونی جنگ فعلی کجا است؟ 🔹مقاومت دو طرف، باید ببینیم کانونهای ثروت و قدرت در دنیای مادی بیشتر تحمل فشار افزایش قیمت نفت را دارند یا مردم ایران بیشتر تحمل شرایط دشوار اقتصادی طبیعی جنگ را خواهند داشت. همه معتقدند ایران تحملش را نشان داده و طبیعتا بیشتر تحمل خواهد کرد. اما دشمن همه اهرمهای فشار به معیشت ایران را فعال خواهد کرد، احتمال حمله دشمن به سفره مردم کم نیست. اما بیش از همه باید نگران چه بود؟ اعتراض ، اختلاف، تشتت، هر روزنه ای از این قبیل را دشمن نیاز دارد. کوچکترین نشانه ای از این قبیل را مثل تشنه ای در بیابان میقاپد از شما 🔹اختلافات در ساختار حاکمیت و فرماندهی آمریکا کم نیست، شکاف سنا و کنگره، اخراج و استعفاهای مکرر در بالاترین سطوح مدیریت و فرماندهی، لحن تند مدیران با رسانه ها و نسبت به یکدیگر. اما کوچکترین صدای اختلاف یا احساس اختلاف در مسوولین و مردم ما را به سرعت سر دست میگیرند. این یعنی منتظرند. احتمالا افزایش قیمت ها و دست بردن در بازار طلا و ارز و امثالهم را هم ببینیم. تلاش برای ایجاد مشروعیت جنگ را هم خواهند داشت. احتمال جنگ هم هست به گونه ای که بتوانند فشار معیشتی بر مردم را تشدید کنند 🔻راه حل چیست؟ 🔹تلاش مدیران برای اداره کشور که انصافا تا امروز ستودنی بوده و رهبری عزیز نیز در پیامهایشان به این نکته اشاره نموده این باید حفظ و تقویت شود. هر نوع پراکندن بی اعتمادی به دولت دست او را برای اداره کشور میبندد. اما دومین نکته کمک مردم به یکدیگر است، مواسات، مدد به زندگی یکدیگر و دستگیری و نصرت باید گسترش جدی پیدا کند، خصوصا کسانی که شغل و درآمدشان ضربه جدی خورده. این نیز در پیام رهبری عزیز چند بار تاکید شد 🔹باید این شور و خیزش انقلابی موجود این ضلع جدی را هم پیدا کند‌. این خود مراقبتی ایران قدرت صبر را شدید میکند و دست دشمن را برای رسیدن به اهدافش میبندد و دست ایران را برای شکستن گردن و کمر طاغوت باز میکند. @ali_mahdiyan 🌸 : کانال برادر 🟢 ـــــــــــ❅🌿🌿🌿❅ــــــــــــــ 🔻 پاتوق در ایتا 👇 🆔 |➺ @ammar110
🔴 آخرین توصیه های آقا حضرت آیت‌الله خامنه‌ای: «من توصیه‌ی همیشگی را میخواهم عرض بکنم: اوّلاً وحدت بین مردم حفظ بشود؛ دعواهای جناحی و سیاسی و خطّی و غیره بین مردم رواج پیدا نکند. با هم یکی باشید؛ در دفاع از نظام اسلامی، در دفاع از کشور ایران، ایران عزیز، همه با هم باشند، در کنار هم باشند... من از اینکه به رؤسای کشور، به رئیس‌جمهور و دیگران در یک ‌چنین شرایط مهمّ بین‌المللی و داخلی اهانت بشود، بشدّت پرهیز میکنم و نمیگذارم و منع میکنم، نهی میکنم کسانی را؛ حالا ممکن است در مجلس باشد، ممکن است بیرون مجلس باشد، ممکن است هر جا باشد. قدر اینها را ما بدانیم؛ قدر مسئولینی که وقتی یک ‌چنین حادثه‌ای برای کشور پیش می‌آید، از مردم کناره نمیگیرند...» ۱۴۰۴/۱۰/۲۷