🗒️ آستانه بحران برای عبور دوفاکتو از تنگه هرمز؛ نبض بازگشایی ▪️ یادداشت | دکتر کیومرث اشتریان: اصطلاح «دو فاکتو» (de facto) به معنای «عملا» است، در مقابل واژه «حقوقی» (de jure). نبض بازگشایی را نیز بدست بگیرید تا فرصت سیاسی بیافرینید! ➖ یک سناریوی سیاسی-اقتصادی که باید دقیقا نقد و بررسی کارشناسی شود این است که مشکل عبور از تنگه هرمز «بصورت دوفاکتو» برای بعضی کشورها در زمان جنگ حل شود، یعنی در عمل و بر اساس واقعیت‌های میدانی، امکان عبور برای آن کشورها فراهم بیاید، صرف‌نظر از اینکه این وضعیت بر اساس حقوق بین‌الملل یا معاهدات رسمی تثبیت شده باشد یا نه. ➖ فرصت دوفاکتو در اعمال رژیم حقوقی در ذیل آستانه بحران تعریف می شود و بدان معناست که «تا پیش از مرگِ طرف های ذینفع، آنان را به تب راضی کنید.‌» بنابراین یک سناریوی قابل بررسی کارشناسی این است که ایران به فوریت تدابیری بیندیشد و اجازه عبور را به کشورها و شرکت‌های زیر آستانه بحران بدهد و البته امتیازات سیاسی و اقتصادی هم کسب کند. تداوم اعمال دوفاکتو حتی ممکن است به‌تدریج راهی برای اعمال قاعده عرفی پدید آورد یا آن که یک «تاسیس اقتصادی» را به شکل یک «تاسیس حقوقی» پادار کند. ➖ این اقدام در ذیل این پرسش صورت می گیرد که فرصت نظامی پیش آمده در ذیل بستن تنگه تا کجا و تا چه زمانی به سود ایران است؟ قرار نیست اقدامات ایران خلاف کنوانسیون دریاها باشد بلکه مثلا با توجه به عدول بیمه‌های بین المللی از پوشش شرایط جنگی برای کشتی‌ها یک رژیم دوفاکتوی عبور از تنگه را بنیان گذارد. در چنین صورتی است که ایران نه تنها «نبض ِبستنِ تنگه» بلکه «نبض ِ بازگشایی» آن را نیز به دست می گیرد و فرصتی سیاسی برای هر گونه دیپلماسی در پایان جنگ (یا برای پایان جنگ) فراهم می کند. «نبض بازگشایی» موضوع بسیار مهمی است که، هم از بستن تنگه و هم از «دستاورد پترو یوان» (که تنها به نفع چین است)، مهمتر است. ➖ در مورد تنگه هرمز، حقوق بین‌الملل دریاها (به ویژه کنوانسیون حقوق دریاها - UNCLOS) حق عبور ترانزیت را برای همه کشتی‌ها به رسمیت می‌شناسد. اما در شرایط جنگی، ممکن است ایران عملاً عبور کشتی‌های برخی کشورها را محدود کند، در حالی که به کشتی‌های کشورهای دیگر اجازه عبور دهد. این وضعیت «دو فاکتو» یعنی بر اساس توازن قوا، منافع سیاسی یا شرایط نظامی شکل گرفته، نه مبتنی بر چارچوب حقوقی الزام‌آور. ➖ البته از منظر حقوق بین الملل، صرف تکرار یک رویه عملی (دو فاکتو) به خودی خود نمی‌تواند مبنای ایجاد یک «رژیم حقوقی جدید» باشد، مگر اینکه اولا؛ به‌صورت رویه عمومی و مداوم شود و عرف بین‌المللی (منطقه‌ای) شکل بگیرد.‌ برای تبدیل یک وضعیت دو فاکتو به حقوق بین‌الملل عرفی، نیاز به «رویه عمومی» و «اعتقاد به الزام حقوقی» (opinio juris) است. ثانیا؛ توافق صریح صورت پذیرد. ایران می‌تواند شرایط را از طریق معاهده یا توافقنامه‌های دوجانبه رسمیت بخشد. ▫️ در عمل، پروژه ایران باید این باشد که وضعیت دو فاکتو در تنگه هرمز را وابسته به شرایط ژئوپلیتیک بنماید. 🇮🇷https://eitaa.com/amniatemeli

🔺انتشار نقشه‌های زیرساخت آب و برق رژیم صهیونی و منطقه توسط حنظله 🔹گروه هکری حنظله تمامی نقشه‌های زیرساخت آب و برق رژیم صهیونیستی و منطقه را منتشر کرد. 🔹در اطلاعیه منتشر شده این گروه آمده «همان‌طور که امروز مشاهده شد، تمام اطلاعات و مختصات دقیق زیرساخت‌های حیاتی آب و برق در سرزمین‌های اشغالی به‌طور کامل در بانک اهداف ایران ثبت و ذخیره شده است.» 🇮🇷https://eitaa.com/amniatemeli