ترامپ و طبقه اپستین با عدم شناخت از قدرت مستحکم آفندی و پدافندی نیروهای مسلح و حماسه حضور مردمانی سلحشور که در ادوار تاریخ پرشکوه ایران عزیزمان همواره مخالف حضور اجنبی و بیگانگان در اداره امور این سرزمین بودند عملا با رویکرد فشارحداکثری به نفس حداقلی رسیده و به جنگ روانی-رسانه ای روی آورده اند. 🇮🇷https://eitaa.com/amniatemeli

شروط ایران نفت را گران کرد 🔹ایران با تعیین شرط و شروط برای ترامپ، نفتی را که او به زیر ۱۰۰ دلار کشانده بود را به بالای ۱۰۴ دلار رساند. 🔸شب گذشته یک مقام ارشد سیاسی-امنیتی گفت، این ایران است که هر زمان بخواهد و اگر شرط‌هایش تحقق پیدا کند، زمان پایان جنگ را تعیین می‌کند نه ترامپ. 🇮🇷https://eitaa.com/amniatemeli

🗃️ جعبه مهمات جنگ شناختی (مباحث شناختی مرتبط با جنگ رمضان) 🔰 این بسته، شامل سرخط های محتوایی مناسبی برای جهاد تبیین در فضای غبارآلود جنگ شناختی کنونی است. مطالب در سه فصل به ۱۲ سوال کلیدی پاسخی معارفی و عینی میدهد. ✅ مقدمه: روایت‌گری یا معنابخشی به رویداد ✅ فصل اول: سؤالات ناظر به آنچه رخ داده (حوادث اخیر) سؤال ۱: آیا مردم، کم‌کاری کرده‌اند؟ سؤال ۲: آیا شهادت رهبری، نشانه ضعف و بی تدبیری است؟ سؤال ۳: آیا تقابل نظامی با ابرقدرت، منطقی است؟ سوال ۴: منطق درگیری با کشورهای همسایه چیست؟ ✅ فصل دوم: سؤالات ناظر به آنچه رخ خواهد داد (آینده) سؤال ۵: سرانجام این ماجرا چیست؟ سؤال ۶: تا چه زمانی باید به ایستادگی ادامه داد؟ سوال ۷: قواعد پیروزی چیست؟ ✅ فصل سوم: سؤالات ناظر به وظایف مؤثرین سؤال ۸: تکالیف عمومی آحاد جامعه چیست؟ سؤال ۹: مسئولیت‌های کارگزاران اجرایی و سیاسی چیست؟ سؤال ۱۰: راهبردهای نهادهای نظامی و امنیتی کدام است؟ سؤال ۱۱: رسالت نخبگان و گروه‌های مرجع چیست؟ سؤال ۱۲: اخلاق و قواعد روایتگری رسانه‌ای کدام است؟ 🇮🇷https://eitaa.com/amniatemeli

🔻 تله ردیابی؛ تاکتیک اطلاعاتی دشمن با اخبار ترور ‌ 🔹مدتی است یک الگوی تکراری در فضای رسانه‌ای دیده می‌شود. تقریباً هر روز، حوالی ساعت هشت شب، برخی کانال‌های عبری و تعدادی از کانال‌های ضدانقلاب در شبکه‌های اجتماعی شروع می‌کنند به انتشار خبرهایی مثل «فلان شخصیت ترور شد» یا «به فلان مقام حمله شده است». ‌ 🔹این خبرها معمولاً بدون هیچ منبع رسمی و فقط برای ایجاد شوک و هیجان منتشر می‌شوند. به طور مثال خبر فیک ترور رادان رئیس پلیس کل کشور دو شب متناوب در شبکه‌های عبری و سپس کانال‌های غیر رسمی فارسی وایرال می‌شود. ‌ 🔹در بسیاری از موارد بعد از مدتی مشخص می‌شود که این خبرها صحت نداشته یا دست‌کم هیچ تأیید رسمی برای آن‌ها وجود ندارد. اما همین چند ساعت انتشار خبر کافی است تا فضای جامعه ملتهب شود، تماس‌های زیادی بین افراد مختلف برقرار شود و شایعات گسترده‌ای شکل بگیرد. ‌ 🔹برخی تحلیلگران معتقدند چنین خبرسازی‌هایی فقط برای خبررسانی نیست، بلکه می‌تواند بخشی از یک جنگ روانی باشد. وقتی خبری درباره ترور یک شخصیت منتشر می‌شود، طبیعی است که مسئولان، اطرافیان و افراد مطلع شروع به تماس و پیگیری کنند. در چنین شرایطی، طرف مقابل ممکن است تلاش کند از این حجم ارتباطات و واکنش‌های سریع برای جمع‌آوری اطلاعات یا شناسایی ارتباطات استفاده کند. ‌ 🔹به همین دلیل لازم است مسئولان و نهادهای مختلف در مواجهه با این‌گونه خبرها با احتیاط بیشتری عمل کنند و از واکنش‌های عجولانه خودداری کنند. از طرف دیگر مردم هم بهتر است در برابر این خبرهای ناگهانی صبور باشند و تا زمانی که یک مرجع رسمی خبر را تأیید نکرده، آن را جدی نگیرند یا بازنشر نکنند. ‌ 🔹در این میان، گاه این پرسش از سوی برخی مخاطبان مطرح می‌شود که چرا رسانه‌های داخلی در مواردی بلافاصله جزئیات دقیق شهادت‌ها یا اصابت‌ها را منتشر نمی‌کنند؟ پاسخ این پرسش اما روشن است: جمهوری اسلامی برخلاف دشمن که آمار تلفات و ضربات خورده‌ی خود را تحت شدیدترین سانسورها پنهان می‌کند، در سریع‌ترین زمان ممکن خبر شهادت بلندپایه‌ترین مقامات را اعلام می‌دارد. ‌ 🔹با این حال، باید میان «سرعت در اعلام» و «دقت در تأیید» تفاوت قائل شد. کسی که دست به ترور زده، دقیقاً می‌داند چه هدفی و در چه موقعیتی را زده است؛ اما ما برای تأیید نهایی، نیازمند فرآیند بررسی دقیق میدانی و امنیتی هستیم تا از کم و کیف واقعی ماجرا آگاه شویم. این فاصله‌ی زمانیِ طبیعی، مانند لحظاتی است که دزدی زودتر از صاحب‌خانه از محتویات سرقت‌شده باخبر می‌شود، اما صاحب‌خانه برای آنکه بداند دقیقاً چه چیزی از دست رفته، نیاز به بررسی و شمارش دارد. ‌ 🔹در موارد مربوط به اصابت‌ها و حملات نیز گاهی ملاحظات امنیتی ایجاب می‌کند که پیش از انتشار عمومی، ابعاد ماجرا با دقت سنجیده شود تا از لو رفتن جزئیات فنی، شیوه‌های مقابله یا موقعیت‌های حساس که ممکن است به تکرار اقدام دشمن بینجامد، جلوگیری به عمل آید. ‌ 🔹با وجود این، رسانه‌های رسمی همواره در سریع‌ترین زمان ممکن اطلاعاتی را که برای رفع نگرانی‌های عمومی، پاسخ به شبهات و پرسش‌های مردم ضروری است، منتشر کرده‌اند. آنچه گاه با تأخیر همراه می‌شود، نه از سرِ پنهان‌کاری، که به دلیل رصد لحظه‌ای دشمن و پرهیز از افشای نکاتی است که نه تنها نفعی برای مخاطب ندارد، بلکه می‌تواند امنیت مردم را با مخاطره مواجه سازد. ‌ 🔹در شرایطی که رسانه و فضای مجازی به بخشی از میدان جنگ تبدیل شده است، آرامش، دقت و اعتماد به اطلاع‌رسانی رسمی می‌تواند جلوی بسیاری از عملیات‌های روانی را بگیرد. 🇮🇷https://eitaa.com/amniatemeli

🚨ترکیه از کشورهای عربی خلیج فارس خواست به جنگ با ایران نپیوندند 🔹بر اساس گزارش بلومبرگ، آنکارا از طریق رایزنی‌های دیپلماتیک فشرده از کشورهایی مانند عربستان سعودی، امارات متحده عربی و قطر خواسته است خویشتنداری نشان دهند و از پیوستن به درگیری نظامی با ایران خودداری کنند. #مرگ_بر_امریکا #مرگ_بر_اسرائیل 🇮🇷https://eitaa.com/amniatemeli

🔺موشک های خانواده فاتح و ذوالفقار را بشناسید 🇮🇷https://eitaa.com/amniatemeli

⭕️ ⁠ ترجمهٔ مقالهٔ Newsweek با عنوان: Perspective: 82nd Airborne heads back toward Iran, reviving 1979 plans Carter shelved, and raising a question Trump may soon face بازگشت لشکر ۸۲ هوابرد آمریکا به سمت ایران، خاطره طرح‌هایی را زنده می‌کند که در سال ۱۹۷۹ در دوران Jimmy Carter بررسی شد اما در نهایت کنار گذاشته شد — و اکنون پرسشی را پیش روی Donald Trump قرار می‌دهد: آیا ایالات متحده وارد یک جنگ زمینی در ایران خواهد شد؟ با تشدید درگیری‌ها، اعزام نیروهای واکنش سریع مانند لشکر ۸۲ هوابرد نشان می‌دهد که واشنگتن در حال بررسی گزینه‌هایی فراتر از حملات هوایی و دریایی است. این یگان برای عملیات‌های سریع، اشغال فرودگاه‌ها، و ورود اولیه به میدان نبرد طراحی شده و معمولاً زمانی اعزام می‌شود که احتمال عملیات زمینی وجود دارد. در تاریخ آمریکا، آخرین باری که چنین سناریویی درباره ایران به‌طور جدی مطرح شد، به بحران سال ۱۹۷۹ بازمی‌گردد؛ زمانی که پس از اشغال سفارت آمریکا در تهران، دولت کارتر گزینه‌های نظامی مختلفی را بررسی کرد، از جمله اعزام نیروهای هوابرد برای عملیات در خاک ایران. اما این طرح‌ها به دلیل خطر گسترش جنگ، احتمال تلفات سنگین، و نگرانی از واکنش اتحاد شوروی کنار گذاشته شدند. در نهایت، تنها عملیات اجراشده در آن دوره، مأموریت نجات گروگان‌ها در سال ۱۹۸۰ بود که با شکست مواجه شد و به یکی از تلخ‌ترین عملیات‌های نظامی آمریکا تبدیل شد. اکنون با اعزام دوباره نیروهای واکنش سریع به خاورمیانه، برخی تحلیلگران می‌گویند شرایط شباهت‌هایی با آن دوران دارد. اعزام چنین نیروهایی لزوماً به معنی آغاز تهاجم زمینی نیست، اما نشان می‌دهد که گزینه‌های سخت‌تر در حال بررسی هستند. مهم‌ترین سؤال این است: اگر حملات محدود نتواند اهداف واشنگتن را محقق کند، آیا رئیس‌جمهور آمریکا حاضر خواهد شد تصمیمی بگیرد که کارتر از آن اجتناب کرد — یعنی ورود به یک جنگ زمینی در ایران؟ تجربه تاریخی نشان می‌دهد که چنین تصمیمی می‌تواند پیامدهای غیرقابل پیش‌بینی داشته باشد، به‌ویژه در کشوری بزرگ، پرجمعیت و دارای توان نظامی قابل توجه. به همین دلیل، اعزام لشکر ۸۲ هوابرد نه فقط یک اقدام نظامی، بلکه یک پیام سیاسی است: آمریکا می‌خواهد نشان دهد که همه گزینه‌ها روی میز است — حتی گزینه‌ای که در سال ۱۹۷۹ بیش از حد خطرناک تشخیص داده شد. 🇮🇷https://eitaa.com/amniatemeli