‌من مغرورم اما هیچ‌وقت از عذرخواهی نترسیدم، به اشتباهم اعتراف کردم، تشکر کردم، لطفایی که در حقم شده رو وظیفه ندونستم و جبران کردم در برابر هیچ لبخندی اخم نکردم، مغرور بودن با عقده‌ای بودن خیلی متفاوته.

یکی رو نیاز دارم که وقتی بهش گفتم چیزی نیست بیخیال، بدونه چیزی هست و بیخیال نشه.

این همه ریزش طبیعیه؟

هعب

ببخشید من فکر میکردم ارزششو داری.

دخترخوب یهو ی آدمی میاد که حتی از تصوراتتم‌ بهتره و کل معادلاتتو بهم میزنه.

قسمت تلخ زندگی اونجاست که مجبوریم زندگی رو بدون آدم‌هایی که دوس.شون داریم ادامه بدیم:)