عشقِ صادقانه به زن، فاصله‌یی با عشق به وطن ندارد_ گرچه عشقِ نخستین حادثه است و دومین ضَرورت. عشقِ به زن، عشقِ رویش است؛ عشق به رویش، عشقِ به خاک. و عشقِ به خاک، عشق به مردمی ست که در خاک زندگی می‌کنند؛ در وطن. @amvvaj

بابا عادتش بود؛ کارگر که می‌آورد خونه که یک کاری انجام بده، هیچ‌وقت بهش نمی‌گفت که کارو به بهترین نحو ممکن انجام بده. به جاش نمک‌گیرشون می‌کرد. تا می‌رسیدن، اول با شربت خنکشون می‌کرد، بعد که کار طول می‌کشید براشون ناهار می‌گرفت، بعدشم چای بعد ناهار. آخرشم میوه می‌کرد تو پلاستیک، که نکنه میوه‌نخورده برن. اونام که اینا رو می‌دیدن، می‌گفتن: «انگار داریم کارو برا خودمون انجام می‌دیم!» و کم نمی‌ذاشتن، و رفیق می‌شدن و می‌رفتن… @amvvaj

گریستن در خلوت. این است انچه که تو را از پر سبک تر می‌کند. گریه، حجامت روح است. @amvvaj

تو ماه بودی و بوسیدنت نمی‌دانی چه ساده داشت مرا هم بلند قد می‌کرد... - ‌کاظم ‌بهمنی @amvvaj

خواستن با بزدلی کنار نمی‌اید. @amvvaj

ما به اراده بیدار می‌شویم نه به عادت زنگ ساعت. @amvvaj

_دلگیر نشدن، کار اسانی نیست. ظرفیت می‌خواهد. هرکس که گفت«من ابدا دلگیر نمی‌شوم» بدان که از ارتفاع دلگیری سخن می‌گوید. @amvvaj

با خاطره زیستن، بریدن از حال است نه غنی کردن حال. @amvvaj

«مرگ، مساله‌یی نیست اگر به درستی زندگی کرده باشی.» @amvvaj

صبح زود برخاستن، طعم تمام روز را عوض می‌کند. کارها هم چقدر جلو می‌افتد. می‌دانی؟ صبح زود، عطر غریبی دارد؛ عطری که در انتهای صبح زود، تمام می‌شود و هرگز به مشام انها که تا کمرکش ظهر می‌خوابند نمی‌رسد. کسالت، کسالت می‌اورد، خواب،خواب. @amvvaj

ما دیگران را دیر می‌شناسیم، خودمان را دیرتر. @amvvaj

‏الزعل على قد المعزّة، مو على قد الغلط. ‏رنجش از دیگران، بسته به اندازه‌ی دلبستگی‌ست، نه به اندازه‌ی خطا. @amvvaj