نیایید، برید بخوابید ...

آخه مادرم وصیت کرده فاطمه زهرا سلام الله علیها به امام علی علیه السلام وصیت کرد هیچ یک از افرادی که به او ظلم کرده و حقش را غصب نموده بودند، بر او نماز نخوانند و در تشییع جنازه‌اش شرکت نکنند. همچنین وصیت کرد که او را در تاریکی شب و زمانی که مردم خوابند، دفن کنند.

بابا

جونم بابا

بدو برو سلمان رو خبر کن، دیگه من طاقت ندارم، دیگه پاهام نمی‌کشه؛ بگو سلمان اقلاً بیاد کمک کنه.

حسن بدو رفت در خونه‌ی سلمان زد، سلمان! بدو خودت رو برسون ... چه خبره؟! شبیه چی شده؟!

آخ سلمان مادرم و بابام شسته می‌خوایم ببریم ...

شبیه؟! تووی دل این شب، تووی این تاریکی؟!

آره

چرا به ما نگفتی؟!

مادرم سفارش کرده کسی نباشه، کسی نشنوه، کسی نبینه.

سلمان بدو بدو اومد، اومد تووی خونه‌ی مولا، وای چه خبره تووی خونه! وسط حیاط خونه یه تابوت گذاشته، بدنم یه طرفه، علی هم یه طرف زانوهاش و بغل گرفته؛ حسینم یه طرف، زینبم یه طرف …