زیرزمین
#Interesting again💁
Early technologies are more #interesting than their advanced counterparts.💞
هدایت شده از "هُرم آتشین خیال"
جزء از کل داستان ملموس و بیش از آنچه که باید، قابللمس در زندگیِ باورپذیر بشریت بود.
روایتی از پرتگاه عقل و جنون که با تراژدیهای فرد در دل جامعه شروع میشود و در طی اذهان دو آدمی که ریشه در دل داستان و ریشه در قلب همدیگر دارند ادامه پیدا میکند.
جزء از کل سیاهچالهی عظیمی از تاریکیِ معنایِ جهانِ سرشار از بشریت است: پژواک فلسفه در جایجای توهم آدمی_که همانا وجود انسان ْسرتاسر ْفلسفهی عدم است. شخص در ابتدا از علاقهی مفرط به نفرت از جامعه لبریز میشود و در ادامه میل به جاودانگی بشر را_در عین فانی بودن_به تصویر میکشد؛ به طوری که شُهرت، توهم حقیقتی میشود و تو را از آن سیاهچالِ تنهاییِ بیهمتایت بیرون کشانده و در سیاهچاله عظیمتری_احاطهشده با انبوه انسانهایی با صورتهای کریه_ دفنت میکند.
و در دل تاریکیِ شب و عدمِ وجود معنا، به سراغ الهیات خاموش و ایمان فراموششدهات که ذره وجودشان را مکیدهای هم نمیروی و اینچنین فکر میکنی که "بهراستی که اگر ایمانی داشتم، لااقل امیدی از پس پرده زندگانی بر وجودم میتابید."
زندگی، داستانیست نهچندان بلند که فانیست و آدمی فکر میکند جاودانه است در این زمین کرویشکل_حال اینکه اَشکال بههرجهت هم پایانی دارند!
و زمانی اینچنین که هویت، نژاد، دین و بهعبارتی تمامِ وجودِ خود را از یاد بردهای، مرگ ْدر سرتاسر وجودت میخیزد و تو را در بر میگیرد: زمانی که با خود میاندیشی "اگر تصمیم به مرگ و اتمام زندگی باشد، چرا بلایای طبیعی و پیری و از قبیل اینها؟ من آزاد نیستم تا بهطوری آزادانه خود را تسلیم مرگ کنم؟"
جزء از کل، دارای مفاهیمی بسیار بلندپایه و عجیب ْبهفکرفروبردنی بود: حقیقتی در هیاهو._بشریتی که بهدنبال حقیقتِ حیاتِ خویش، تلوتلوخوران و گیجوویجزنان در میان هیاهوی این دنیایِ بسیار خستگیپذیر، در پیِ پیدایشِ علّت برای همهچیز و هیچچیز میگردد.
اینکه در آخر به کدام علّت و معلول میتوان رسید به فرد بستگی دارد، اما جسپر دین میگوید:" این داستان شرح افکار و اعمالیست که به شما میگوید چهکاری را انجام بدهید یا ندهید."
جزء از کل خیلی کتاب باحالی بود. بهترین کتابی که تا حالا در ژانر کمدی سیاه خوندم💘
درعین اینکه بهشدت ساده و روان نوشته شده بود و طنز هم بود همونقدر هم فضای تاریکی داشت و پر از مفاهیم عمیق بود.
خیلی لذت بردم برید بخونیدش💆🏻♀
فروید معتقد بود که بین انسان و محیط اطرافش یه کشمکش دائمی وجود داره، بهویژه بین غرایز و نیازهای انسان با خواستههای جامعه و محیط!
اگه بگیم این فروید بود که برای اولین بار غرایز انسان رو کشف کرد اغراق نکردیم! بهخاطر همین میتونیم فروید رو یکی از پیشگامان مهم جریان طبیعتگرایی بشمریم که در اواخر قرن نوزدهم خیلی رایج بود.