نوشته‌های نادر ابراهیمی تنها نوشته‌هایی هستند که من هیچ‌وقت به‌عنوان امانت نمی‌‌پذیرمشون. باید نشست و بارها خوند و بویید و بوسید این نوشته‌ها رو_ انگار که از قعر بهشتِ خدا سر در آوردن. در عین پیچیدگی، قابل‌مفهوم و لذت‌بخش نوشتن، هنرِ این مرد دوست‌داشتنیه.

آتش بدون دود رو از فردا دوباره شروع می‌کنم بخونم دلم تنگ شده براش