زیرزمین
چیزی که بهش باور دارید رو حتما باید بهش شک کنید. زمانی که شک میکنید به چیزی، دنبالش میرید_پیشو می
اما تردید هیچگاه برای همیشه گورش را گم نمیکند. تردید میرود و میآید. شاید هیچ یقینی نباشد که خالص و نیالوده به تردید بماند. ایمان و تردید همسایهاند. تنه به تنهی هم میزنند و برای خود جا باز میکنند. آن ایمان و یقین که بیایند و خنکای امن و آرامش را بدون تردید با خود بیاورند، نمیدانم که از راه میرسند.
شَکّ، مثل جانور مرموزی کُنج و کنار قلب پنهان میشود تا به وقت خوابآلودگیِ ایمان، سربرآورد. بهگمان من شکِ بعد از یقین صدچندان مخوفتر از شکِ بعد از یقین است. شکِ پیش از یقین به جلو میراند و شکِ پس از یقین زمینگیر میکند.
ما که از این تایپای MBTI گذر کردیم
ولی دیگه وقتش نیست بیان از زندگی من فیلم بسازن و سکانس چشمک زدنمو تو ادیتا بذارن و بگن: یه xxxx همینقدر بدبخته؟
خیلی دارم تنهایی میگذرونم نیاز دارم بقیه برای زندگیم گریه کنن