چندین هزار سال پیش در منطقه‌ای که مربوط به آریایی‌ها بود روی سفاله‌‌های شوش علامتی به نام چلیپا که شبیه به صلیب بود (اصلا هیچ ربطی به صلیب مقدس مسیحیان نداره، تنها اولین شکل صلیب واری که کشف شد برای چلیپا بود) کشف میشه‌ و بعد آریایی‌ها به دلیل مهاجرت همیشگیشون با این نقش آشنا شدن و از حالت شکستش استفاده کردن و این‌طوری جا افتاد که این نقش مربوط به آریایی‌هاست و هیتلر هم براساس این باور که این نقش متعلق به آریایی‌هاست و هم بخاطر ذات نژادپرستیش‌ این نقش رو وسط پرچم حزب نازی اورد. درحالی که چلیپا هزاران سال معنی دوستی، برکت، گرما، امید و... می‌داد و مردم اون زمان این علامت رو روی تمام وسایل، ظرف و لیوان‌ها، عاج حیوانات، اسلحه و ابزار‌ها و هرچیز دیگه‌ای می‌ذاشتن تا از ارواح سیاه دور باشن. حتی فردوسی هم تو یکی از شعراش از چلیپا اسم برده: به هامون سپاه و چلیپا نماند به دژها صلیب و سکوبا نماند که اوریغ بدنام آن شارسان بدو در چلیپا و بیمارسان چو بر جامهٔ ما چلیپا بود نشست اندر آیین ترسا بود

چلیپا در مصر، هند، ایران و جاهای دیگه نماد بسیار قابل‌استفاده‌ای بود. مثال معروفش نقش رستم یا دیواره چلیپاست که آرام‌گاه شاهان هخامنشی هستش.

یا این سیلندری از تمدن ایلام(مربوط به ۵ هزار سالپیش) باقی مونده که نماد چلیپا رو درش می‌بینید

یا چلیپایی که هورس_خدای آسمان در دست داره

سواستیکا از یه واژهٔ سانسکریت به اسم «Suvastika» گرفته شده که معنی‌ش می‌شه «هستی نیک» یا چیزی شبیه به اون. این علامت که به شکل صلیب شکسته دیده می‌شه، هزاران سال قدمت داره و توی فرهنگ‌ها و آیین‌های مختلف، معناهای متفاوتی داشته. مثلاً توی آیین هندو، سواستیکا یه نماد قدیمیه و می‌تونه نشونهٔ خورشید، خوش‌شانسی، چرخهٔ زندگی یا حتی برهما باشه. در گذشته هم بعضی مردم این علامت رو روی وسایل یا حتی بدنشون ایجاد می‌کردن تا براشون خوش‌یمنی و شانس بیاره. این نماد فقط توی هند استفاده نمی‌شده؛ توی فرهنگ‌های مختلفی مثل یونانی‌ها، هیتی‌ها، سومری‌ها، سلت‌ها و ایرانی‌ها هم نمونه‌هایی ازش پیدا شده. حتی بعضی از قبایل بومی آمریکای شمالی و مرکزی هم از این نماد استفاده می‌کردن. توی ایران هم نمونه‌های خیلی قدیمی از سواستیکا پیدا شده. مثلاً روی سفالینه‌های حدود ۹ هزار سالهٔ یان‌تپه و سفالینه‌های حدود ۸ هزار سالهٔ جیران‌تپه در محوطهٔ باستانی ازبکیِ استان البرز، نقش سواستیکا دیده می‌شه. به همین دلیل گاهی بهش «صلیب شکسته» یا «گردونهٔ خورشید» هم می‌گن. در کل، این نماد خیلی قدیمی‌تر از چیزیه که امروزه معمولاً با دیدنش به ذهنمون میاد و توی دوره‌ها و فرهنگ‌های مختلف، کاربرد و معنی‌های متفاوتی داشته.

سواستیکا یا همون «چرخ گردون» توی ایران سابقهٔ خیلی طولانی داره و اشیای زیادی از ایران پیدا شده که روی اون‌ها نقش صلیب یا صلیب شکسته وجود داره. این نماد حتی در دوره‌های مختلف حکومت‌های مزدایی هم توی ایران ادامه داشته. توی چند منطقه از ایران، از جمله کردستان، گیلان و خراسان، روی دیواره‌های سنگی کوه‌ها نقش سواستیکا یا چرخ گردون دیده می‌شه که قدمتشون رو بیشتر از ۷ هزار سال تخمین زده‌اند. یکی از این سنگ‌نگاره‌ها در خراشادِ بیرجند و روی دیوارهٔ کوه «لاخ مزار» قرار داره. حداقل یکی از نقش‌های سواستیکا روی این دیواره هنوز سالم مونده. روی این دیواره شکل‌های مختلفی کشیده شده که بعضی‌هاشون به‌مرور زمان، یا به خاطر نقش‌هایی که بعداً روی اون‌ها کشیده شده، یا حتی به‌صورت عمدی، آسیب دیده و از بین رفته‌اند. این نقش‌ها، همراه با صدها اثر و شیء باستانی که توی نقاط مختلف ایران پیدا شده و روی اون‌ها هم «چرخ گردون» دیده می‌شه، نشون می‌ده که این نماد از زمان‌های خیلی قدیم توی ایران کاربرد داشته. «چرخ گردون» معمولاً با خورشید، چرخهٔ زندگی و خوش‌شانسی ارتباط داده می‌شه. حتی در دورهٔ اسلامی هم توی بعضی مناطق خراسان و جنوب خراسان، روی بازوی بچه‌ها علامتی شبیه سواستیکا می‌بستن. این علامت رو با چوب‌هایی مثل تاگوک یا داغدان درست می‌کردن و باور داشتن که برای چشم‌زخم و سلامتی مفیده. خط و نقش‌های این مجموعه هم از نظر شکل، شباهت زیادی به سنگ‌نگاره‌های «کال‌جنگال» دارن.

فکر می‌کنم یکی از بزرگ‌ترین ایده‌آل‌های زندگی آینده‌م اینه که بتونم گاها تنها، گاها با دوستان و گاها با کسی که زندگی مشترکمو باهاش شروع کردم سفرهای متعددی رو برم

و برای من سفر در وهله آخره که برچسب تفریح میخوره بهش در وهله اول فقط و فقط تجربه و فهمیدن و دیدن چیزهای جدیده بخاطر همینه که برخلاف خیلیا دوست دارم کویر رو بگردم، کوه‌های زیادی رو فتح کنم، برم اعماق جنگلای ساکت و درشون غرق بشم، داخل اقیانوس بی‌انتهای آبیِ ترسناک شنا کنم

دریا برای من خیلی ترسناکه، و همین باعث میشه یه بخش از من بخواد یه غواص بشه، چون من آدمیم که شیفته لحظات و تجربه‌های ترسناک، هیجانی و ریسکیم

هر روحی شاید مرگ رو تجربه کنه ولی هر روحی زندگی رو تجربه نمیکنه.

سایه‌ها رو نگاه نکن شاید سایه خودت رو پشت دیوار ببینی یا هنوزم تو ظرفای دیزی نگشهون داشتی؟