سباستیائو سالگادو انگار که تمام این عکس‌هارو زندگی کرده‌. و همینه که برام جذابش میکنه. نه تنها اون تصاویر رو ثبت می‌کرده بلکه برای مدتی اونجا بوده و کاملا حسشون کرده.

چرا از کنیبالیسم به عنوان ابراز علاقه استفاده می‌شه؟ تا به حال به این فکر کردید که چرا در خیلی از آثار هنری، «کنیبالیسم» (آدم‌خواری) نه به عنوان یک عمل وحشیانه، بلکه به عنوان ابراز عشق و میل به اتحاد به تصویر کشیده میشه‌؟ این پارادوکسِ میون میل به عشق و میل به بلعیدن، مرز خیلی باریکی رو مشخص می‌کنه. #General_information

یکی از تاثیرگذارترین آثار معاصر که تاثیر به سزایی در این مسیر گذاشته آلبوم "Preacher's Daughter" از Ethel Cain هشت، اما این آلبوم فقط یک مجموعه موسیقی نیست، بلکه یک روایت داستانیه که در اون، عشق با ریشه‌های خشونت و فقدان گره خورده.داستان از خانواده‌ای سخت‌گیرانه شروع می‌شه؛ جایی که شخصیت اصلی با فرار از قید و بندها، سعی داره به سمت بخش نورانی زندگی قدم برداره، کم کم در این مسیر با شخصی اشنا می‌شه و این دو عاشق همدیگه می‌شن این عشق در نگاه اول پر از شور و شوق و همینطور هیجانه، اما در نهایت به فاجعه‌ی بزرگ و خونینی ختم ‌می‌شه. در آهنگ پایانی، یعنی Strangers، ما با صحنه‌ای روبرو هستیم که در اون، معشوق، شخصیت اصلی رو می‌کشه و از او تغذیه می‌کنه. متن آهنگ که حرف‌های شخصیت اصلی رو پوشش میده: وقتی مادرم مرا ببیند، روی پاکت شیر در قفسه‌ی لبنیات فروشگاه، گریه خواهد کرد و منتظرم می‌ماند. تو مرا می‌بلعی، همچون پوستِ دودی‌شده‌ی گاو. در حالی که خاطره‌ام تنها به یک عکس پولاروید در پرونده‌ی شواهد محدود شده در زیرزمین تو، بدنم سرد می‌شود و به حرف‌هایی فکر می‌کنم که همیشه می‌شنیدم: «با غریبه‌ها حرف نزن، وگرنه ممکن است عاشق شوی» عروسِ فریزر، آن معشوقه‌ی شیرین و آسمانی‌اتمرا می‌بلعی، همچون پوست دودی‌شده‌ی گاو. چه جالب، من هیچ‌وقت خودم را آدم سرسختی نمی‌دانستم.

ترتیب آهنگ آلبوم: 1.  Family Tree (Intro): شروع داستان و فضای سنگینِ خانواده. 2.  American Teenager: تلاش اتل برای پیدا کردنِ هویت خودش.     3.  A House in Nebraska: حسِ دلتنگی و گم‌گشتگی. 4.  Western Nights: ماجراجویی‌های خطرناک و جاده‌ای. 5.  Family Tree: اینجا داستان پیچیده‌تر می‌شه. 6.  Hard Times: آسیب‌های روانی که اتل از سر گذرونده. 7.  Thoroughfare: دیدار با معشوق 8.  Gibson Girl: شروعِ وسواس و از دست رفتنِ کنترل. 9.  Ptolemaea: جایی که اتل کاملاً تسلیمِ تاریکی می‌شه. 10. August Underground: فضایِ وحشتِ محض. 11. Sun Bleached Flies: تأمل روی زندگی و مرگ. 12. Strangers: آهنگ آخر که در اون، معشوقش اون رو می‌کشه و می‌خوره. در این آلبوم، آدم‌خواری دیگه فقط یک عمل جنایی و وحشیانه نیست، بلکه استعاره‌ای هست از بلعیده شدن توسط یک رابطه‌ی سمی یا تسلیم شدن وجودیت یک فرد در وجود دیگری.

برای درک بهتر این مفهوم، باید به ریشه‌های اسطوره‌ای برگردیم. داستان هادس و پرسفونه در اساطیر یونان، یکی از زیباترین و در عین حال تلخ‌ترین نمونه‌هاست. هادس، خدای دنیای مردگان، با ربودن پرسفونه، اون رو به قلمرو تاریک خودش می‌بره، به دنیای زیرین. هادس به شدت عاشق پرسفونست و قصد داره اون رو کنار خودش نگه‌داره، به همین دلیل زمانی که الهه‌های دیگه برای جنگیدن با هادس و برگردوندن پرسفونه به دنیای زندگان در تلاشن تا به دنیای زیرین وارد بشن، هادس کار هوشمندانه‌ای انجام میده. به پرسفونه، دانه‌‌های اناری میده و پرسفونه با خوردن این میوه، در واقع بخشی از ماهیت دنیای مردگان رو به درون خود می‌کشه، یک قانون در دنیای زیرین وجود داره، هر میوه‌ای از اونجا رو ببلعی، دیگه هیچوقت نمی‌تونی از سرزمین مردگان بیرون بیای‌. این بلعیدن، پیوندی ناگسستنی میون پرسفونه و هادس ایجاد می‌کنه. خوردن میوه در تفکر برخی از مردم، در اینجا نمادی از آدم‌خواری به حساب میاد، اما سوال اینجاست که چرا؟

استدلال بر این هست که انار شبیه به قلبه و هادس که بخشی از دنیای زیرینه، گویا قلب خودش رو به پرسفونه تقدیم می‌کنه این مفهوم در هنرهای تجسمی هم به شکلی خیره‌کننده خودش رو نشون میده، در خیلی از اثار هنری از جمله نقاشی‌ها، ما با صحنه‌ای روبرو هستیم که در نگاه اول، بوسه‌ای عاشقانه یا آغوشی گرم به نظر می‌رسه. اما با دقت در جزئیات، می‌بینیم که هیچ کجای این نقاشی، عاشقانه نیست، بلکه انعکاسی از وحشی‌گری و چکیدن خونه.