میدونید غمگین ترین چیز چیه؟
آدم هایی هستن که شکستن و آسیب دیدن و غمگین ترین هستن
ولی حاضرن هر کاری برای بقیه انجام بدن
چون اونا میدونن اون درد چه حسی داره و نمیخوان کس دیگه ای هم تجربش کنه
اما تو انجام این کار اونا حتی بیشتر میشکنن
چون هیچکس این کارو برای اونا نکرد..
میدانم که این دیوانگیست
میدانم که فریاد کشیدن های مکرر
عصبانی شدن سر چیزهای کوچک
و گریه هایی که امان حرف زدن به من را نمیدهند نشانه ی چیست
من میدانم
میدانم که گویی این دیوانگیست
و من حال یک بیمار جسمی و روحی ای بیش نیستم .
من این مدلیم که نمیتونی تشخیص بدی کی خوشحالم کی ناراحت،کی مریضم کی رو به راه، کی خندم از خوشحالیه کی از رو عصبانیت، وقتی از یکی ناراحت میشم نمیتونم تو چشاش نگاه کنم و حرف بزنم، نمیتونم مثل قبلا با ذوق یه چیزیو تعریف کنم باید خیلی بهم نزدیک باشی که بتونی فرق اینارو بفهمی
توی روانشناسی درونگرا بودن اینجوریه که
هر حرفی میخوای بزنی، حس میکنی
لزومی نداره اینو بگی، میخوای از مشکلاتت
صحبت کنی، میگی خب مگه اینا میتونن
واسم کاری کنن؟ بگم که چی؟ اینجوریه که
دیگران فکر میکنن افسرده ای، درصورتی که
فقط از اضافه گویی خوشت نمیاد.
تازگیا مد شده همه میگن: (میخوایم آدمهای سمی زندگیمون رو کنار بذاریم)
ولی هیچکس نمیگه: (میخوام روی خودم کار کنم تا آدم بهتری باشم)
همه به شکل نارسیستی تصور میکنن بهترینن و بقیه مقصر و گناهکار...!
شاید خودت آدم سمی دیگرانی،
روی خودت کار کن.
يكي ميگه چهره مهمه ! يكي ميگه پول و سرمایه مهمه ! يكي ميگه تيپ مهمه !
یکی میگه خانواده مهمه !
اما من ميگم قبلِ همه ی این چیزا آدم اگه چشمو دل سير باشه مهمه ! متعهد بودن و داشتنِ عشق کافی واسه نگه داشتنِ رابطه مهمه ! نمک نشناس نبودن مهمه! دورو نبودن مهمه ! محترم بودن و حرمت نگه داشتن وسط دعوا مهمه! هیچوقت شخصیت و اخلاقِ طرف مقابلتون رو به هوای ظاهر مادیات نادیده نگیرید! وگرنه چشم هر روز یه بهترشو میبینه !
برتراند راسل یه جمله ای داره که میگه:
"هرگز حاضر نیستم به خاطر عقایدم بمیرم، چرا که ممکن است عقایدم اشتباه باشند."
این جمله رو اولین بار که شنیدم زندگیمو عوض کرد؛
از اون موقع کمتر نظر میدم و بحث میکنم، و وقتی همه دارن سر یه موضوعی همدیگرو ج*ر میدن، من همونیم که یه گوشه دارم چای میخورم و تماشا میکنم.