حواسم هست که اون‌شب وقتی خیلی پریشون و ناراحت بودم تو اومدی و تمامِ تلاشتو کردی که حالمو عوض کنی. بین این‌همه موضوع و آدمِ بی‌ارزش، تو آدمِ درست و ارزشمندی هستی؛ اینو یادم میمونه.

از درد ترک خورده و از زخم کبودیم کوهیم و تماشاگر رقصیدن رودیم

هرچی بزرگتر میشیم بیشتر میفهمیم حرف مامان باباهامون همیشه درست و راست بوده فقط طرز بیانشون بد بوده؛

شما که غریبه نیستین من هرشب دارم مچ خودمو درحال غصه خوردن برای چیزی که هزار بار گفتم مهم نیست میگیرم.

ازلحاظ‌زیبایی؛

سخته‌ ادایِ‌ محکم‌ بودن‌ رو در بیاری‌ وقتی تو خودت فرویختی ، سخته به اجبار لبخند بزنی وقتی تو قلبت گریه میکنی ،سخته تظاهر کنی به خوب بودن وقتی دلتنگی داره خفت میکنه:)!..

ولی همه دنیارم جمع کنی اون نمیشه ، چه حیف .

نوشته بود : خدایا خاطرش رو خواستم،خاطره هاش قسمتِ من شد؛بد گفتم یا بد شنیدی؟! خیلی غم داشت :)))

منم لای ابرا،دنبالت میگردم تا شاید یه روز یه جا،با بارون بیای بازم ..

من آدمیم که ظاهرم شاده ولی واقعا افسرده ام، واقعا ناراحتم،واقعا فشار رومه و واقعا بریدم ..

دقیقا اونجایی که محمد یغمایی میگه: نشسته ام وسط زندگی، صبور، غمگین، امیدوار، خسته و ادامه دهنده و ادامه دهنده ..

اونی که بلندت میکنه وقتی افتادی ، دنبالت میگرده وقتی گم شدی ، نزدیکته وقتی بهش احتیاج داری باهات میخنده ، گریه میکنه ، میجنگه و در عوضشم هیچی نمیخواد همونیه ؛ که موقعه خوندن یادش افتادی. ‌