نباید یادت بره که وقتی همه تو سختیات ولت کردن رفتن، کی پیشت موند و کمکت کرد.

خیال می‌کنم هرچه را که می‌شد گفته‌ام، و حالا دیگر وقت سکوت است. سکوتی آنقدر عمیق که همچون مهی غلیظ آدم را فرا بگیرد، بپوشاند و در سراشیب دامنه‌ای دفن کند.

؛

یه چیز رو خوب می‌دونم؛ اینکه همیشه گوشه‌ی قلبم بودی! وقتی امیدوار بودم،وقتی ناامید بودم،وقتی خندیدم،وقتی اشک ریختم! وقتی به آینده نگاه می‌کردم،وقتی درگیر گذشته بودم! تو،توی همه‌ی این لحظه‌ها بودی! خودت نبودی،اما همیشه گوشه‌ی قلبم موندی! با وجود تو فهمیدم گاهی می‌شه یه نفر رو نداشت، اما همیشه عاشق موند ..

کجا دانند حال ما سبک‌ باران ساحل ها .

هر زخم یه داستان رو بازگو میکنه ؛ و هر لبخند یه داستانو پنهان میکنه .

-

‹ رو به بیرون زدن از خویش ، دری می‌خواهم ! ›

آدمی که همیشه هست ، دیگر دیده نمیشود .

ولی این پاییز عجب غمی داره.

-

بغل کن روحمو که خستس:)!