میگفت: آدما همینن، وسط غذا خوردن سیر میشن و میکشن کنار وسط فیلم دیدن خوابشون میگیره و میکشن کنار وسط پیاده روی خسته میشن و میکشن کنار، به همین سادگی میتونن از آدم هم خسته بشن و برن.
کاش یه پارسا پیروزفر جیبی داشتم هر وقت ناامید میشدم بهم میگفت:آقاجون نترس، هیچکی حریف کسی که هدف داره نمیشه
یکی نوشته بود؛
تو دفتری ک خاطراتمون رو توش نوشتم، برگه آخرش رو با جمله "قسمت بود باهم باشیم ولی قسمت نبود باهم بمونیم" تموم کردم ..(:
نداشتنت سخته
به دست آوردنت سخت تر
اما باز در آن مسیری حرکت میکنم که پایانش تو باشی ...
کاش همونی بشه که صائب تبریزی میگه،
من باشم و تو..
تو باشی و من:)
بیخیال تمامی این کره خالی پر از دروغ ..