-

چون صبرت زیاد بود گمان کردند چیزی حس نمیکنی‌.

آرام بودنم گواه داشتن آرامش نیست ، اگر تکان بخورم و فریاد بزنم دندان های تیز رنج هایی که در گلویم فرو رفته است آن را بیشتر میدرد ، مجبورم آرام بمانم و تقلا نکنم

یکی هم هست که زیاد با تو حرف نمی‌زند، اما بسیار بیشتر از آنکه تصور کنی، به تو فکر می‌کند.

‌داروی دردم گر تویی در اوج بیماری خوشم...

-

ترانه‌ای غمگینم و دریا غروب بچه‌هایش را جمع می‌کند که صدایم را نشنوند ، نت‌هایم را تمام نکرده چرا رهایم کردی ؟

میزنِ یادت شبیخون به دلِ تنگم .

ضعیف منم ؛ ک با ی تشابه اسمی میمیرم :)

ولی ادیب نیشابوری چقد قشنگ میگه: جُز تو یاری نگرفتیم و نخواهیم گرفت... بر همان عهد که بودیم بر آنیم هنوز...!

غم فقط اون لحظه ای ک تو دلت بهش میگی؛ "قهر نکن دیگه من ک غیر تو کسی رو ندارم" =)

بخش عظیمی از وجودم درگیره. درگیرِ احساساتِ‌مجهول، افکار و حتی شنیدنِ صدایی که دائما توی ذهنم کوچک‌ترین رفتار‌‌ها رو تحلیل می‌کنه. شایدم درگیرِ دل‌مشغولی‌‌هایی که انگار تاریخ انقضایِ اونا خیلی‌وقته تموم شده. این در حالیه که من، ساکت و ظاهراََ بی‌خیال گوشۀ اتاقم نشستم و دارم قهومو می‌نوشم.