قبل از اینکه به کسی خوبی کنید رو یه قسمت از پوستش امتحان کنید شاید حساسیت داشته باشه :)
نباید آدمایی که میفهمنتون، درکتون میکنن، بدون هیچ انتظاری بهتون گوش میدن، هروقت کمک احتیاج دارید کمکتون میکنن، بهتون اهمیت میدن و تمام تلاششونو برای شما میکنن از دست بدید. دنیا پر از آدماییه که شمارو نمیفهمن.
اون آدمی که بخاطرش ناراحتی و خودتو اذیت میکنی، احتمالا الان حالش خوبه و حتی بهت فکرم نمیکنه و حال بدت براش مهم نیست، پس تو خودتو دوس داشته باش و بیخیال باش.
افسردگی لزوما این نیست که یه غم عمیقی داشته باشی، یوقتا این شکلیه که ممکنه ناراحتم نباشی ولی کل روز تو اتاقتی، عملا هیچ کاری نمیکنی، میدونی باید یه تکونی به خودت بدی ولی حوصله نداری، بیتفاوتی همه جاتو گرفته و این روند روزها تکرار میشه.
آره خب، منم فکر میکردم دلتنگی فقط دلتنگیه، اما همون روزی که از شدت دلتنگی و نگرانی غذا از گلوم پایین نمیرفت، نفسم بالا نمیومد، هر شب با بغض میخوابیدم، از همون روزی که برای فهمیدن جواب همهی چرا های توی ذهنم، توی خاطرهها و ذهنم دنبال یه نشونه میگشتم و حتی گذر زمانو نمیفهمیدم، متوجه شدم که اشتباه میکردم، دلتنگی فقط دلتنگی نیست.