نیازمند یه آدم با لیاقت ، برای فرستادن آهنگای مورد علاقم .

ولی بعضی آدما چه ساده و راحت بیخیال هم میشن .

یه جا خوندم نوشته بود: توی خلوتم میشینم برات گریه میکنم، ولی وقتی میبینمت یجوری از کنارت رد میشم انگار وجود نداری؛ آدمیزاد یه وقتا مجبوره دیگه..

‏ حالا نیاز نیست دقیقاً بدونی طرف چشه، یه‌سری جمله‌ها هست که کلاً تسکینِ هر دردیه. مثل من کنارتم، باهم درستش میکنیم، تنها نیستیا، بیا اصلا دوتایی باهم غصه بخوریم.

_

نوشته بود : ناامید امیدوار دیده ای؟ خسته ی پر تلاش چه؟ غمگین سرحال و دلگیر شاداب چطور؟ من خودم،خودم را ناقص‌ میکنم؛

احساساتمان را مخفی می‌کنیم اما یادمان می‌رود که چشمانمان حرف می‌زنند .

جایی دورتر از خودم ایستاده‌ام به تماشای کسی که جای من زندگی می‌کند چه بی‌رحمانه تنهاست و چه به ناچار قوی.

همیشه آدم مورد علاقت میشه درس عبرت.

ازلحاظ‌زیبایی؛)

امروز گوشیم صدای نوتیفیکیشن عجیبی داد ، یه صدایی که مخصوص ی بنده‌خدایی بود و یک سالی بود که ازش نوتیفیکیشن نداشتم ، پشت میز تو شرکت نشسته بودم گوشیم به شارژ بود یهو صداش اومد ؛ حتی پانشدم از جام فقط گفتم : عه چقدر دیر :))

نه خوشحالم ، نه ناراحت فقط دیگه هیچی حال نمیده.