-

تو کتاب مردی به نام اوه، فردریک بکمن حرف قشنگی زده؛ میگه : «عشق از دست رفته هنوز عشق است ، فقط شکلش عوض می‌شود. نمی‌توانی لبخند او را ببینی یا برایش غذا بیاوری یا مویش را نوازش کنی یا او را دور زمین رقص بگردانی. ولی وقتی آن حس‌ها ضعیف می‌شود ، حس دیگری قوی می‌شود . خاطره ؛ خاطره شریک تو می‌شود. آن را می‌پرورانی. آن را می‌گیری و با آن می‌رقصی. زندگی باید تمام شود، عشق نه! 🌪🩶. . . »

خیلی وقتا اونی که توی دعواها زودتر می‌گه ببخشید، کمتر مقصره و بیشتر طرفو دوس داره. می‌ترسه دعوائه ادامه پیدا کنه و همه‌چی یهو تموم بشه.

بابا ول کن دیگه، غصه چیو میخوری آخه؟! نمیدونستی چیکار کنی و انجامش دادی؛ چون بهترین تصمیمی بود که وسط اون موقعیت میتونستی بگیری و بهترین کاری بود که میتونستی انجامش بدی؛ مگه زندگی چندمته که توقع داری اشتباه نکنی؟!

_

هوای پاییز اینجوریه که دل میطلبه چراغارو خاموش کنی، پنجره هارو باز کنی پرده هارو هم بزنی کنار، صدای آهنگو زیاد کنی، گوله بشی زیرِ پتو، اونوقت تا میتونی توی رنگِ آسمون، صدای رعد و برق و بارون، توی خنکیِ هوا گم بشی!

بعضی حرفا هست که اصلا گفتن نداره ، برای همین ترجیح میدی همه رو بریزی تو خودت و یه نفس عمیق بکشی و بگی مهم نیست :)

ترس فقط اونجا که هوشنگ ابتهاج میگه : وقتی همه چیز خوب است، میترسیم! ما به لنگیدن یک جای کار عادت کرده‌ایم .

اگر خواستید بروید بروید و هرگز بازنگردید لااقل به رفتن وفادار باشید تا ما هم به فراموش شدنتان عادت کنیم(:!

؛

دیگه نمیشه کسیو جدی گرفت؛کسی اونقدر واقعی نیست که بمونه،کسی اونقدر شبیهت نیست که بتونی از بغضات واسش بگی،کسیم اونقدر دوست نداره که از جهان نترسی،این دیار از درون خالی شده.

یه دیالوگ قشنگی تو سریال لوسیفر بود که میگفت : باخت و ناراحتیی که باعث بشه آدمارو بشناسی خودش یه برگ برندس ! همینو بفهمیم واقعا زندگی ساده تر میشه ...