شبام تیره تر از شبای دیگست؛

کوتاه‌ترین داستان غمگين دنیا یک بیت از سعدی است: شخصی همه شب بر سر بیمار گریست چون صبح شد او بمرد و بیمار بِزیست

‏زندگی یه جاهایی میبرتت که یک درصد هم فکر نمیکردی داستان زندگیت اون سمتی بره .

بدترین و بزرگترین باگ آدما اینه که دلشون حتی برا کسی که واقعا اذیتشون کرده و دیگه تو زندگیشون نیست هم تنگ میشه :)

گفت:دیگر نمیتوانم عمیقا کسی را دوست داشته باشم ؛ و من می‌دانستم که حس میکرد کسی عمیقا او را دوست ندارد .

_

شاید قلبت مثل قبل نشه، شاید دیگه اون آدم سابق نشی، شاید دیگه مثل قبل فکر نکنی،شاید آسیبی که به روحت خورده ترمیمش زمان ببره، اما همین که فهمیدی چجوری زندگی کنی و چجوری زندگیتو بسازی کافیه، همین که فهمیدی از دل تاریکی نور پیدا کنی کافیه،همین که بقیه گفتن دووم نمیاری و دووم آوردی کافیه هر موقع رفتی جلوی آینه بخاطر این تحمل و صبرت، دست بزن .

بعضی وقتا فقط باید ساکت بشینی و ببینی چطور دارن خودشونو نشون میدن .

و جای‌ خالی‌ ات‌ همیشه‌ خالی‌ می‌ ماند‌ مهر‌ و‌ ماه‌ من.

وقتی دوستت نداشته باشه هر کاری‌ام بکنی دوستت نداره:)

دستِ کسی نی قلق این آدم بد قلق؛

درد داره درد داشته باشی و نتونی درداتو بگی.